Inilalahad ng Ikalawang Konsilyo Vaticano ang pagpapanumbalik ng pagkakaisang Kristiyano bilang pangunahing alalahanin, sapagkat salungat sa kalooban ni Kristo ang pagkakahati-hati at humahadlang ito sa Ebanghelyo. Iniuugat nito ang pagkakaisa sa Trinidad, sa panalangin ni Kristo, sa Binyag, sa Eukaristiya, at sa Espiritu Santo, habang kinikilala ang hindi ganap ngunit tunay na pakikiisa sa mga Kristiyanong bininyagan na nasa labas ng Simbahang Katoliko. Kinikilala rin nitong taglay nila ang Banal na Kasulatan, biyaya, at iba pang mga sangkap ng pagpapabanal.

Hinihimok ang mga Katoliko na isulong ang ekumenismo sa pamamagitan ng pagbabalik-loob, panalangin, pagpapanibago sa loob ng Simbahan, magalang na diyalogong teolohikal, wastong paghubog sa ekumenismo, at pagtutulungan para sa kapayapaan, dignidad ng tao, at pagpapagaan sa kahirapan. Kailangang pagsamahin sa diyalogo ang malinaw na paglalahad ng doktrinang Katoliko at ang pag-ibig at pagpapakumbaba, habang iniiwasan ang mapanlabang pagtatalo at huwad na irenismo at isinasaalang-alang ang hirarkiya ng mga katotohanan. Binibigyan ng Konsilyo ng natatanging pansin ang pamanang apostoliko, mga sakramentong may bisa, kayamanan ng liturhiya, at lehitimong pamamahala sa sarili ng mga Simbahan sa Silangan, at hinihikayat ang paggalang sa magkakaibang tradisyon ng mga pamayanang Kristiyano sa Kanluran. Nananatiling layunin ang ganap na pagkakaisa, subalit nakasalalay ito, higit sa lahat, sa panalangin ni Kristo at sa pagkilos ng Espiritu Santo.