Sa pakikipagtagpo sa mga peregrino kinabukasan ng kanonisasyon ng pitong bagong santo, inilalahad sila ni Papa Leo XIV bilang mga maningning na tanda ng pag-asa at patunay na saklaw ng pakikipag-isa ng Simbahan ang lahat ng mananampalataya sa kabila ng pagkakaiba ng lugar, panahon, wika, at kultura. Pinararangalan niya ang martir na obispong Armenyo na si Ignacio Maloyan, na pinili ang kaniyang Panginoon kaysa kalayaan, at ginugunita ang kaugaliang Armenyo ng pag-ukit ng mga krus sa bato. Si San Pedro To Rot ng Papua New Guinea, isang karaniwang katekista, ay palihim na nagsagawa ng kaniyang apostolado sa ilalim ng mga puwersang mananakop noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at ipinagtanggol ang kabanalan ng pag-aasawa nang pahintulutan ng mga awtoridad na iyon ang pag-aasawa sa higit sa isang tao. Sinisipi ng Papa ang kaniyang mga salita: “Kasama natin ang Diyos na ating Ama at pinangangalagaan niya tayo.”

Sa paggunita sa liham ng mga obispo ng Venezuela noong 7 Oktubre, pinagninilayan niya ang pananampalataya, pag-asa, at pag-ibig nina San José Gregorio Hernández at Santa Carmen Rendiles, mga taong katulad natin na ang halimbawa ay nananawagan sa mga taga-Venezuela na ituring ang isa't isa bilang magkakapatid. Pinupuri niya ang misyong medikal ni Madre Maria Troncatti sa mga katutubong mamamayan ng Ecuador, at si Madre Vincenza Maria Poloni, tagapagtatag ng Sisters of Mercy, dahil sa paglilingkod nito sa mga maysakit at mga nasa laylayan ng lipunan. Ang pagbabalik-loob at mga gawa ng awa ni Bartolo Longo ang nag-uudyok sa Papa na irekomenda ang Rosaryo sa lahat, bago niya igawad ang kaniyang basbas apostoliko.