Pinagninilayan ni Benedicto XVI ang kapangyarihan ng Diyos bilang awa sa halip na pamimilit: bagaman maaaring gamitin sa masama ang kalayaan ng tao at magdulot ng pagdurusa, hindi ipinipilit ng Diyos ang pagsunod kundi patuloy na nag-aalok ng kapatawaran at kaligtasan. Sa pamamagitan ng talinghaga ng dalawang anak, nagbababala siya na walang halaga ang mga salitang panrelihiyon kung walang pagbabagong-loob na naipapahayag sa mga gawa. Tinatawag ang mga mananampalataya na lumampas sa nakagawiang pagpapahayag lamang ng pananampalataya at aktibong buksan ang kanilang puso sa salita ng Diyos.