Tinutunton ng salaysay ang mga paglalakbay ng misyon, mga pagkamartir, at mga libing ng mga apostol. Nangaral si Pedro sa Ponto, Galacia, at Italya bago ipinako sa krus nang pabaligtad sa Roma sa ilalim ni Nero; nagpahayag ng Mabuting Balita si Andres sa Scitia at Tracia at namatay sa Patras; naglingkod si Juan sa Asya, ipinatapon sa Patmos sa ilalim ni Domiciano, isinulat doon ang kanyang Ebanghelyo, at namatay sa Efeso. Itinalaga kina Santiago, Felipe, Bartolome, Mateo, Tomas, Santiago na anak ni Alfeo, Judas, Simon, at Matias ang magkakaibang larangan ng pangangaral at kamatayan, kabilang ang pagbitay sa pamamagitan ng tabak, pagkapako sa krus, pagbato, at pagtusok ng sibat sa Judea, Frigia, India, Partia, Persia, Jerusalem, at iba pang mga rehiyon.

Sinimulan ni Pablo ang kanyang ministeryo pagkatapos ng Pag-akyat ni Kristo sa Langit at gumugol ng tatlumpu't limang taon sa pangangaral hanggang sa Ilirico, Italya, at Espanya bago pinugutan ng ulo at inilibing sa Roma. Isang pangwakas na talaan ang nagpapangalan sa pitumpung alagad na isinugo ni Kristo, tumutukoy sa kanilang mga misyong episkopal, at nagpapaalala na ang ilan na noong una ay nahirapan sa kanyang turo ay naibalik at naging tapat na mga mangangaral. Ilang mga alagad ang sinasabing dumanas ng pagkamartir, na ginagawang hindi maihihiwalay ang apostolikong misyon sa pagtitiyaga at pagsaksi hanggang sa kamatayan.