Z okazji beatyfikacji Frédérica Ozanama podczas Światowych Dni Młodzieży w Paryżu papież Jan Paweł II rozważa przypowieść o Miłosiernym Samarytaninie i ukazuje każdą potrzebującą osobę jako bliźniego, bez względu na pochodzenie czy status. Chrześcijańska miłość musi być czynna, pełna współczucia i konkretna. Ponieważ Bóg pierwszy umiłował ludzkość, posyłając swojego Syna, miłość bliźniego staje się fundamentem życia chrześcijańskiego oraz środkiem trwania w Bogu i Jego poznawania. Papież przypomina przewodnictwo siostry Rozalii Rendu i zachęca Towarzystwo Świętego Wincentego à Paulo oraz rodzinę wincentyńską do dalszego służenia ubogim ku czci Chrystusa.

Przykład Ozanama pokazuje, że wiara wymaga praktycznej pomocy, a nie samych słów. W wieku dwudziestu lat założył Konferencje Świętego Wincentego à Paulo, których misja rozprzestrzeniła się na cały świat, i uważał ubogich za „panów” oraz święte obrazy Chrystusa. Łączył miłość ze sprawiedliwością i reformą społeczną poprzez zajęcie się przyczynami ubóstwa, antycypując współczesną naukę społeczną Kościoła. Jako człowiek świecki, profesor i intelektualista bronił prawdy oraz godności ludzkiej, z szacunkiem odnosząc się do oponentów i wychowując młodych ludzi. Uznany za prawdziwą drogę do świętości, Ozanam jest stawiany szczególnie świeckim, środowiskom akademickim i młodzieży jako wzór odważnej wiary, pokornej służby, dzielenia się zasobami, odpowiedzialności społecznej oraz rozeznawania własnego powołania.