Ipinaliliwanag ni Agustin ang katuruan ni Hesus na ang pagkain ng kanyang laman at pag-inom ng kanyang dugo ay nagdudulot ng buhay at nagpapangyari sa mga mananampalataya na manahan sa kanya. Ang mga salita ay dapat unawain sa espirituwal na paraan sa halip na ayon sa laman: ang pakikipag-isa kay Kristo ay nangangailangan ng pananatili bilang mga sangkap ng kanyang katawan na kasama siya bilang kanilang ulo. Ang pananahan ay nangangahulugan ng pagtitiyaga sa pananampalataya hanggang sa wakas, maging sa gitna ng pagdurusa at kamatayan. Inilalarawan ni San Lorenzo ang pagtitiyagang ito, na tumanggap ng lakas sa pamamagitan ng Eukaristiya upang batahin ang labis na pagpapahirap. Inilalahad ng traktat ang pakikipag-isa ng mga martir kay Kristo bilang kanilang kaaliwan at tagumpay sa pag-asa sa buhay na walang hanggan. Kaya naman iniuugnay ni Agustin ang katuruang Eukaristiko sa pagtitiyaga, na ipinapaliwanag kung paano pinatitibay ng espirituwal na pakikibahagi kay Kristo ang mga mananampalataya kapag naging matindi ang pisikal na pagdurusa ngayon.