Ipinapahayag ng mga ritwal ng Kristiyanong paglilibing ang tagumpay ni Kristo laban sa kasalanan at kamatayan, ipinagkakatiwala ang yumao sa awa ng Diyos, at inaaliw ang mga naiwan sa pamamagitan ng pag-asa sa muling pagkabuhay at sa pakikinabang ng mga banal. Inilalahad ng Simbahan ang lamay, ang liturhiya sa libing—mas mainam na isang Misa sa Paglilibing—at ang ritwal ng paghahabilin sa libingan bilang mga pangunahing yugto ng ministeryo nito, habang hinihikayat ang pakikibahagi ng mga klero, laiko, pamilya, musikero, tagapagbasa, at mga tagapagdala ng kabaong. Ang mga pari ay dapat magturo, magpanumbalik ng pakikipagkasundo, at pumatnubay sa mga nagluluksa nang may pag-unawa, na isinasali ang mga pamilya sa pagpili ng mga pagbasa, musika, at mga gampanin. Nagbibigay ang pambungad ng mga pamantayan para sa Banal na Kasulatan, mga Salmo, mga homiliya, mga panalanging pamamagitan, musika, katahimikan, mga prusisyon, kandila ng Pagkabuhay, banal na tubig, insenso, telang pampatong sa kabaong, mga bulaklak, at mga kulay liturhiko. Ipinagbibigay-diin nito ang pagpipitagan, kapayakan, kagandahan, aktibong pakikilahok, at pag-aakma sa lokal na kultura, habang pinananatiling nakasentro ang liturhiya sa misteryo paskwal sa halip na sa isang eulohiya. Ang mga ritwal ng paglilibing ay maaaring ibahagi sa mga katekúmeno, ilang mga di-binyagang bata, at, sa pahintulot ng obispo, sa mga Kristiyano ng iba pang mga pamayanan. Sumasaklaw rin ang patnubay sa kremasyon, mga ipinagkaloob na katawan, mga sanggol at bata, mga katekúmeno, ang Panalangin para sa mga Patay, at pitong anyo ng paghahabilin na angkop sa paglilibing, kremasyon, o paglalagak ng mga abo.