Ibinubukod ng Congregation for Divine Worship and the Discipline of the Sacraments ang Banal na Liturhiya, ang pinakamataas at obligadong gawain ng Simbahan, mula sa kabanalang bayan at mga debosyonal na gawain, na lehitimo ngunit opsyonal at dapat umakay sa mga mananampalataya patungo sa mas ganap na pakikibahagi sa liturhiya. Dapat pangasiwaan at katesisahin ng mga obispo at kura paroko ang mga gawaing ito, na naglilinis sa mga ito mula sa pamahiin at gumagabay sa kanilang inkulturasyon sa pamamagitan ng Banal na Kasulatan, doktrina, tradisyon, at ng Magisteryo. Isinasalig ng Direktoryo ang lahat ng pagsamba sa Santisima Trinidad, sa Misteryong Paskwal ni Kristo, sa Espiritu Santo, sa Banal na Kasulatan, at sa bokasyon ng Simbahan sa pagkapari, habang ibinubukod ang mga pribadong paghahayag mula sa anumang pagdaragdag sa deposito ng pananampalataya.

Ang praktikal na gabay ay sumusunod sa taon ng liturhiya, mula sa Adbiyento, ang belen ng Pasko, Epipaniya, at ang Paghaharap sa Panginoon, hanggang sa Kuwaresma, ang Daan ng Krus, Mahal na Araw, Pasko ng Pagkabuhay, Corpus Christi, mga debosyon kay Maria, at mga kapistahan ng mga santo. Pinamamahalaan nito ang mga prusisyon, banal na imahen, relikya, adorasyon sa Eukaristiya, ang Santo Rosaryo, mga santuwaryo, at mga peregrinasyon, na iginigiit na wala sa mga ito ang dapat pumalit sa mga sakramento o maging salamangka, komersiyal, o simpleng panoorin lamang. Ang mga kaugalian sa libing ay dapat magpahayag ng pananampalataya sa Muling Pagkabuhay at sa pakikipagkaisa ng mga banal: higit na pinapaboran ang paglilibing, pinahihintulutan ang kremasyon sa ilalim ng mga itinakdang kondisyon, at ang mga abo ay dapat ilagak sa isang sagradong lugar. Ang mga santuwaryo ay dapat nakasentro sa Eukaristiya, pakikipagkasundo, karapat-dapat na liturhiya, mabuting pagtanggap, ebanghelisasyon, at kawanggawa, kung saan inaangkop ng mga lokal na obispo ang mga simulaing ito sa mga rehiyonal na tradisyon.