Itinatala ng isyu noong Marso 1934 ang mga pangunahing kanoniko, administratibo, liturhikal, at hudisyal na gawa ng Santa Sede. Nagsisimula ito sa kanonisasyon ni Maria Bernarda (Bernadette) Soubirous, na gumugunita sa mga pagpapakita sa Lourdes, sa kanyang buhay-relihiyosa sa Nevers, sa mga himalang iniuugnay sa kanyang pamamagitan, at sa dekreto ni Papa Pio XI na nagtatakda ng kanyang kapistahan sa ika-17 ng Abril. Itinatatag din nito ang Abadia ng San Jeronimo sa Roma sa pamamahala ng mga Benedictino upang rebisahin ang Vulgata, at pinahihintulutan ang beatipikasyon ng mga Heswitang martir na sina Rochus Gonzalez de Santa Cruz, Alfonsus Rodriguez, at Ioannes del Castillo, na pinaslang sa panahon ng gawaing misyonero sa Timog Amerika. Kinokondena ng iba pang mga dekreto ang Der Mythus des 20. Jahrhunderts ni Alfred Rosenberg at ang Die deutsche Nationalkirche ni Ernst Bergmann dahil sa pagtatakwil sa doktrinang Kristiyano at pagtataguyod ng mga alternatibong nauukol sa lahi o nasyonalismo. Inihahayag ng isyu ang mga konsistoryo at mga proseso para sa mga causa nina Teresa Margaret Redi, Joseph Benedict Cottolengo, Conrad ng Parzham, at iba pa, pinagtitibay ang mga himalang sumusuporta sa kanonisasyon ni Teresa Margaret, at nagkakaloob ng mga indulhensiya para sa mga panalangin sa harap ng Krusipiho at bilang parangal sa Pasyon ni Kristo. Iniulat ng malalawak na talaan ng Rota Romana ang mga pasiya sa kawalang-bisa ng kasal at mga pamamaraan na kinasasangkutan ng pamimilit, takot, kapansanan sa pagsiping, pagsang-ayon, at pagtanggi sa mga anak. Pinupuna ng Pontifical Biblical Commission ang rasyonalistang pagtalakay ni Fridericus Schmidtke sa pagpasok ng Israel sa Canaan at muling pinagtitibay ang awtoridad ng Simbahan sa pagpapaliwanag ng Bibliya. Isang pananalitang panlibing ang nagdadalamhati para kay Haring Albert I ng Belgium, habang ang mga huling pabatid ay sumasaklaw sa mga pagtatalaga, pagkamatay ng mga obispo, mga eksaminasyon, at mga lathalain ng Vatican.