नवीन आणि जुन्या खजिन्यांची आण: चर्चची मिशन एआयच्या युगात

कृत्रिम बुद्धिमत्ता ही चर्चाच्या स्थापनेपासून प्रचारासाठी सर्वात मोठ्या साधनांपैकी एक असू शकते — किंवा चर्चेने संपूर्णपणे कथा गमावण्याच्या क्षणी. मॅथ्यू हार्वे सॅंडर्सने याबद्दल युरोपच्या बिशप्स' परिषदांच्या पत्रकार अधिकाऱ्यांच्या बैठकात तर्क केला. युरोपच्या बिशप्स' परिषदांचा परिषद (CCEE) रोममधील इटालियन बिशप्स' परिषद (CEI) येथे, ६ मे २०२६ रोजी, कॅथोलिक आवाज AI वर सार्वजनिक चर्चेत मोठ्या प्रमाणात अनुपस्थित आहे, आणि चर्चेचे संवादक हेच आहेत जे कार्य करणे आवश्यक आहे.

विभाग I: डिजिटल रुबिकॉन

आपल्या उत्कृष्टता, मान्यवर, प्रिय सहकारी, आणि विशेषतः या खोलीत असलेल्या पुरुष आणि महिलांना, ज्यांचे कार्य मी संबोधित करण्यासाठी आलो आहे: युरोपच्या बिशप्स' परिषदांचे पत्रकार अधिकारी आणि प्रवक्ते.

मी तुम्ही काय करता याबद्दल विचारण्यास सुरुवात करू इच्छितो, अमूर्तात नाही, तर तुमच्या कार्य सप्ताहाच्या ठोस वास्तवात.

तुम्ही सार्वजनिकांसाठी चर्चाचे भाषांतर करणारे लोक आहात. प्रत्येक मुलाखत ज्या बिशपने दिली, प्रत्येक विधान ज्या परिषदने जारी केले, प्रत्येक पाद्री पत्र जे पत्रकाराच्या इनबॉक्समध्ये येते; त्या साखळीत कुठेतरी तुम्हापैकी एक आहे, शब्द आकारत आहे, प्रश्नाची अपेक्षा करत आहे, रात्री दहाच्या वेळी एक कथा फुटत असताना कॉल घेत आहे. तुम्ही युरोपातील कॅथोलिक चर्चाचा संस्थात्मक आवाज आहात.

आणि तुम्ही संबोधित करणारे सार्वजनिक आता, प्रत्येक दिवस, कृत्रिम बुद्धिमत्तेद्वारे तयार केले जात आहेत. विशेषतः नाही, अजून नाही. पण वाढत्या प्रमाणात, आणि आता तयार होत असलेल्या पिढीसाठी, मुख्यतः. AI ही माहितीच्या निर्मितीची नवीनतम आणि जलद वाढणारी स्तर आहे, ज्या लोकांना तुम्ही पोहोचण्याचा प्रयत्न करत आहात.

मी भीतीच्या प्रश्नाची पुनरावृत्ती करणार नाही. मी आत्मविश्वासाने कार्य करण्यास सुरुवात करू इच्छितो, कारण तेच तुमच्या कार्याची आवश्यकता आहे, आणि हे क्षण चर्चाकडून मागणी करतो.

आम्ही एक थ्रेशोल्ड पार केला आहे. एक वृद्धिंगत एक नाही. एक नागरीकरणाचा आहे. सुमारे तीस वर्षे आम्ही माहितीच्या युगात जगत होतो. यंत्रे पुनर्प्राप्त, अनुक्रमित, वर्गीकृत करीत होती. त्यांनी मानवांनी आधीच लिहिलेले शोधले आणि संघटित केले: पुनर्प्राप्तीसाठी शक्तिशाली साधने, पण विचार करण्यासाठी नाही. तो काळ संपला आहे. आता आम्ही स्वयंचलित विचार करण्याच्या युगात जगतो. यंत्रे आता फक्त आणत नाहीत; ती तयार करतात, विचार करतात, आणि सल्ला देतात. ती निर्णय घेतात आणि विवेक आकारतात.

स्टॅनफर्ड AI निर्देशांकाने यावर्षीच्या सुरुवातीला अचूकपणे प्रमाण सेट केले. जनरेटिव AI ने सार्वजनिक प्रकाशनाच्या तीन वर्षांच्या आत जागतिक लोकसंख्येच्या पन्नास-तीन टक्के गाठले, वैयक्तिक संगणकापेक्षा जलद, इंटरनेटपेक्षा जलद. अठ्ठावीस टक्के संस्थांनी याचा स्वीकार केला आहे. आता चारपैकी तीन विद्यापीठांचे विद्यार्थी नियमितपणे याचा वापर करतात. सर्वात अलीकडील बेंटले-गॅलप सर्वेक्षणात, तिसऱ्या टक्के अमेरिकन म्हणतात की कृत्रिम बुद्धिमत्ता समाजाला अधिक हानी पोहोचवते. फक्त तेरा टक्के म्हणतात की ती अधिक चांगली आहे. ज्यांना या प्रणालींसोबत जगावे लागते ते खूप अस्वस्थ आहेत, आणि मोठ्या प्रमाणात याबद्दलचे कोणतेही ढांचा नसलेले आहेत. २०२५ मध्ये केवळ युनायटेड स्टेट्समध्ये खाजगी AI गुंतवणूक दोनशे आणि छत्तीस अब्ज डॉलर्सपर्यंत पोहोचली, दोन वर्षांपूर्वीच्या दुप्पट. हे एक वक्र समतल होत नाही.

कामाचे आकडे अजूनच तीव्र आहेत. तीन संस्थांपैकी एक AI मुळे पुढील वर्षात आपल्या कार्यबलात कपात करण्याची अपेक्षा करते; सत्तरी टक्के AI तज्ञांना नोकऱ्यांवर सकारात्मक परिणामाची अपेक्षा आहे; फक्त वीस-तीन टक्के सार्वजनिक सहमत आहे. या प्रणाली तयार करणारे लोक आणि ज्यांना त्यांच्यासोबत जगावे लागते ते एकाच क्षितिजाकडे पाहत आहेत आणि दोन भिन्न भविष्ये पाहत आहेत.

यामुळे मला एक अस्तित्वात्मक खडक म्हणायचा आहे.

औद्योगिक इतिहासात पहिल्यांदाच, पांढऱ्या कॉलर आणि निळ्या कॉलर स्वयंचलन एकत्र येत आहेत. जनरेटिव AI बौद्धिक कामाचे स्वयंचलन करीत आहे: मसुदा तयार करणे, विश्लेषण, निर्णय, व्यावसायिक कौशल्य. रोबोट्स, स्वायत्त लॉजिस्टिक्स, उत्पादन, कृषी, आणि परिवहनातील सजीव AI शारीरिक कामाचे स्वयंचलन करीत आहे. मागे जाण्यासाठी कोणताही क्षेत्र नाही, या दबावापासून संरचनात्मकपणे इन्सुलेट केलेल्या कामाची कोणतीही श्रेणी नाही.

कामाने आधुनिक ओळख तीन शतकांपासून संघटित केली आहे. पश्चिमी उत्तर "तू कोण आहेस" हे "तू काय करतोस" बनले. जलद, व्यापक स्वयंचलनाच्या अंतर्गत, ती समीकरण तुकडे होते. परिणामी संकट मुख्यतः आर्थिक नाही. हे अर्थाच्या संकटाचे आहे. उत्पन्नाचा प्रश्न तत्त्वतः हस्तांतरणांसह सोडविला जाऊ शकतो. अर्थाचा प्रश्न सोडविला जाऊ शकत नाही.

सिलिकॉन व्हॅली खडक पाहते आणि त्याचे उत्तर देते: सार्वभौम मूलभूत उत्पन्न, अंतहीन डिजिटल मनोरंजन, AI साथीदार, व्यवस्थापित अस्तित्व: आरामदायक, विचलित, निर्जीव.

हे उत्तर एक अपघात नाही. हे एक शुद्ध आर्थिक मानवशास्त्राचे तार्किक उत्पादन आहे. जर मानव व्यक्ती मूलतः एक आर्थिक युनिट असेल, तर जेव्हा त्याचे आर्थिक कार्य स्वयंचलित होते, तेव्हा तुम्ही त्याला आर्थिकदृष्ट्या भरपाई करता आणि त्याला शिस्तीत ठेवण्यासाठी मनोरंजन करता. प्रस्ताव त्याच्या गृहितकांवर सुसंगत आहे. गृहितकेच समस्या आहेत.

चर्चेची प्रतिक्रिया त्या मानवशास्त्राला सुधारणा नाही. हे गृहितकाचे नकार आहे. इमॅगो डеи सिलिकॉन व्हॅलीच्या कार्यक्रमाच्या बाजूला ठेवण्यासाठी एक आरामदायक ओळ नाही; हे त्या फ्रेमवर्कचा विरोध आहे जो कार्यक्रम तयार केला. व्यक्तीची प्रतिष्ठा कधीही उत्पादनक्षमतेत आधारित नव्हती, म्हणजेच ती स्वयंचलनामुळे अप्रचलित केली जाऊ शकत नाही. चर्चकडे विस्थापन संकटासाठी एकमेव मानवशास्त्र आहे, कारण ते एकमेव मानवशास्त्र आहे जे व्यक्तीला त्याच्या आर्थिक उत्पादनावर ठेवलेले नाही. इतर सर्व आता विस्थापित कामगारांसोबत काय करावे याबद्दल वादविवाद करत आहेत ते चर्च कधीच स्वीकारलेला फ्रेममध्ये वादविवाद करत आहेत.

ते catechesis नाही. ते रणनीतिक जमीन आहे. आणि या तंत्रज्ञानाचे आकारणारे कोण, या तत्त्वज्ञानात गृहितके कोण घालतात, हे पुढील पिढीच्या मानवशास्त्राचे आकारणारे कोण याचा प्रश्न आहे.

विभाग II: धोका

कॅथोलिक आधाराशिवाय AI तयार करताना काय धोक्यात आहे याबद्दल मी विशिष्ट होऊ इच्छितो.

हे प्रणाली तटस्थ नाहीत. एक सामान्य-उद्देश मॉडेल इंटरनेटच्या सांख्यिकीय सरासरीवर प्रशिक्षित केले जाते. त्या आधारावर, प्रत्येक प्रयोगशाळा त्याच्या स्वतःच्या मानवशास्त्राचे, मानव व्यक्ती काय आहे, काय समृद्धी दिसते, प्रेम म्हणजे काय, सत्य काय आहे याबद्दलचे गृहितके दर्शविणारे पोस्ट-प्रशिक्षण फिल्टर्स लागू करते. ती गृहितके अनेकदा चर्चची नसतात.

तीन विशिष्ट धोके आहेत, आणि संवादक म्हणून तुमचे कार्य सर्व तीनांना सामोरे जाईल.

पहिला म्हणजे आत्म्याच्या शब्दावलीचे वसाहतीकरण. अभियंते सांख्यिकीय क्रियाकलापांचे वर्णन करताना शब्दांचा वापर करतात जे योग्यरित्या अंतर्गत जीवनाशी संबंधित आहेत. ते म्हणतात की मॉडेल विचार करते. ते म्हणतात की ते जाणते, निवडते, समजते, निर्णय घेतो. हे बेफाम संक्षेप नाही. एक समाज जो यंत्रांना मनासारखे बोलतो, त्याला पुरेसा वेळ मिळाल्यास, मनांना यंत्रांसारखे बोलायला सुरुवात करेल. आत्मा, इच्छाशक्ती, विवेक, प्रेमाची शब्दावली; ती शब्दावली चर्च आणि मानव व्यक्तीची आहे, आणि ती एक असा संवाद घेत आहे जो त्यांच्याद्वारे त्यापैकी काहीही अर्थ घेत नाही.

दुसरा म्हणजे प्राधिकरणाचा प्रश्न, आणि हा एक संरचनात्मक आहे. फ्रंटियर मॉडेल आता वास्तविक-वेळ संशोधन करतात. ते शोधतात, ते पुनर्प्राप्त करतात, ते उद्धृत करतात. जेव्हा एक फ्रंटियर प्रणाली कॅथोलिक शिक्षणाच्या प्रश्नावर दहा स्रोत मागे खेचते: एक पाद्रीची पत्रिका, एक डायोसेसियन प्रेस प्रकाशन, एक विवादात्मक ब्लॉग, एक विकिपीडिया चर्चा पृष्ठ, एक विरोधी थिओलॉजियन, एक काळजीपूर्वक थॉमिस्ट, एक पत्रकाराचा सारांश: ते त्यांना कोणत्या आधारावर वजन देतात? त्याच्याकडे धार्मिक प्राधिकरणासाठी कोणतेही ढांचा नाही. ते एक महासभा आणि टिप्पण्या ध糸ी वेगळे करू शकत नाही. ते कॅथोलिक आणि धर्मनिरपेक्ष स्रोतांना समान मानतात, त्यांना एक प्रवाही उत्तरात समाविष्ट करतात, आणि ते उत्तर आत्मविश्वासाने परत करतात.

धोका हा नाय की प्रणाली अनभिज्ञ आहे. हा की प्रणाली एक अशा संकलनात चांगली वाचन केलेली आहे जी ती रँक करू शकत नाही. एक संवाद व्यावसायिकासाठी हा धोका स्पष्टपणे नाव ठेवायचा आहे: प्रत्येक पत्रकार, प्रत्येक सामान्य व्यक्ती, प्रत्येक बिशपच्या सहाय्यकाने जेव्हा चर्चच्या शिक्षणाबद्दल सामान्य AI ला प्रश्न विचारतो, तेव्हा त्यांना एक उत्तर मिळत आहे ज्याची विश्वासार्हता संरचनात्मकपणे अज्ञात आहे. प्रणाली बिघडलेली आहे म्हणून नाही. कारण प्रणाली कधीच हे जाणून घेण्यासाठी तयार केलेली नव्हती की चर्च काय औपचारिकपणे शिकवते आणि काय फक्त मत आहे.

तिसरा म्हणजे.wrapper ट्रॅप. एक सुखद इंटरफेस, एक कॅथोलिक लोगो, एक चॅटबॉट जो स्वतःला विश्वासू म्हणतो; हे काहीही बदलत नाहीत जर खालील मॉडेल धर्मनिरपेक्ष असेल. प्रणालीची संविधान काय प्रशिक्षित केले आहे यावर अवलंबून आहे, बाहेरच्या पेंट केलेल्या गोष्टीवर नाही. एक.wrapper एक उपस्ट्रेटला रूपांतरित करत नाही. चांगल्या हेतूच्या कॅथोलिक संस्थांसोबत याबद्दल विशेषतः स्पष्ट असणे आवश्यक आहे ज्यांना ब्रँडिंग पुरेसे आहे असे वाटते. ते नाही.

मी संत फ्रान्सिस दे सेल्ससह एक क्षण घालवू इच्छितो, कारण तो पत्रकार आणि कॅथोलिक लेखकांचा संरक्षक संत आहे, ज्याला पायस XI ने 1923 मध्ये घोषित केले, आणि कारण त्याने सामोरे ज्या परिस्थितीला तुर्तास या खोलीसाठी अधिक संबंधित आहे.

फ्रान्सिसने चाब्लाइस मिशनसाठी स्वयंसेवक म्हणून काम केले. त्याला पाठवले गेले नाही; त्याला त्याच्या वडिलांच्या प्रखर विरोधावर मात करावी लागली आणि तो जाण्यासाठी जिनेवा बिशपचा आदेश मिळवावा लागला. तो सप्टेंबर 1594 मध्ये निघाला. जेव्हा तो पोहोचला, तेव्हा कॅल्विनिस्ट लोक त्याला उपदेश ऐकायला येत नव्हते. याजकाचा पारंपरिक माध्यम, उपदेश आणि सार्वजनिक वादविवाद, त्याच्यासाठी बंद होते. त्याने याबद्दल शोक केला नाही. त्याने त्या माध्यमाचा अवलंब केला जो त्याला पाठवले गेलेले लोकांपर्यंत पोहोचू शकला. त्याने तुकडे लिहिले, प्रसिद्ध बिले, त्यांना हाताने कॉपी केले आणि दरवाज्याखाली घालून दिले. त्यांना संकलित केले गेले, मृत्यूनंतर, जे

त्याच्या जीवनाचा तर्क स्पष्टपणे सांगतो: एक संवादक जो युगाच्या माध्यमावर प्रभुत्व गाजवत नाही, तो त्या क्षेत्राला त्यांच्याकडे सोडतो जे गाजवतात. हे नम्रता नाही. हे रणनीतिक आत्मसमर्पण आहे.

AI हा युगाचा माध्यम आहे. फ्रान्सिसने हाताने कॉपी केलेल्या तुकड्यांसह उत्तर दिलेल्या प्रश्नाची नवीन रूपात परत आली आहे. कोण एजंटिक इंटरफेस नियंत्रित करतो? जेव्हा विश्वासू आत्म्याचे प्रश्न विचारतात तेव्हा त्यांना मिळणारे उत्तर कोण आकारित करतो? जर कॅथोलिक संवादक त्या माध्यमात उपस्थित नसला, तर हेतू आणि कौशल्यासह, तर माध्यम तटस्थ नाही. ते फक्त दुसऱ्या व्यक्तीच्या मानवशास्त्राने आकारलेले आहे.

अनुभाग III: आपण काय तयार केले आहे

मी या चर्चेत आपल्याला काय तयार केले आहे हे सांगण्यासाठी या चर्चेचा मुख्य भाग घालवू इच्छितो, कारण मी वर्णन केलेल्या धोका याबद्दल कॅथोलिक उत्तर आता सिद्धांतात्मक नाही. हे अस्तित्वात आहे. हे आता कार्यरत आहे. आणि हे वापरण्यासाठी तुमचे आहे.

आधार म्हणजे अलेक्झांड्रिया डिजिटायझेशन हब, येथे रोममध्ये, पोंटिफिकल ग्रेगोरियन युनिव्हर्सिटीच्या भागीदारीत. रोबोटिक स्कॅनर तासाला पाचशे पृष्ठे वाचू शकतात, आमच्या वल्गेट AI सह थेट एकत्रित, ऑप्टिकल कॅरेक्टर ओळख, संरचित एनकोडिंग, आणि न्यूरल शोधासाठी.

मी या चर्चेत अनेकदा येणाऱ्या एक गृहितकाचे निराकरण करू इच्छितो. बिशपच्या परिषदांचे आणि बिशपांचे विशेष ज्ञान आधीच डिजिटायझ केले आहे. हे कागदावर भिंतींमध्ये बसलेले नाही. हे PDF मध्ये, स्कॅन केलेल्या फोल्डरमध्ये, जुन्या डेटाबेसमध्ये, वारसा सामग्री व्यवस्थापन प्रणालींमध्ये आहे. अंतर साध्या अर्थाने डिजिटायझेशन नाही. अंतर LLM-शोधनीयतेचे आहे. सामग्री जी स्कॅन केलेली आहे पण संरचित नाही, अर्थाने अनुक्रमित नाही, पुनर्प्राप्तीसाठी एनकोड केलेली नाही, ती आधुनिक AI प्रणालीसाठी अदृश्य आहे. अलेक्झांड्रिया आणि वल्गेट तंतोतंत त्या अंतराला बंद करण्यासाठी अस्तित्वात आहेत: वल्गेट सामग्री घेण्यासाठी जी आधीच डिजिटायझ केलेली आहे आणि ती AI प्रणालीद्वारे प्रश्न विचारण्यायोग्य बनवते, आणि अलेक्झांड्रिया स्कॅन आणि संरचित करण्यासाठी जी अद्याप स्पर्श केलेली नाही.

दोन उदाहरणे आधीच पाठवली गेली. मॅग्नम बुल्लेरियम रोमनम, पायस लिओ द ग्रेटच्या 440 व्या वर्षातील पापीय बुल्स ते पायस बेंडिक्ट XIV च्या मध्य-अठराव्या शतकातील पोंटिफिकेशनपर्यंत. तेरा शतकांच्या पापीय शिक्षणाचे, आता पूर्णपणे शोधण्यायोग्य. आणि अक्ताऽ अपोस्टोलिके सेडिस, 1909 मध्ये स्थापन झाल्यापासून पवित्र सिटच्या अधिकृत रेकॉर्डचा प्रत्येक अंक, सेकंदात प्रश्न विचारण्यायोग्य.

त्या आधारावर मॅगिस्टरियम AI आहे. हे एक संयोजक पुनर्प्राप्ती प्रणाली आहे, एक घटकांचा थर जो एक निश्चित संकलनातून पुनर्प्राप्त करण्यासाठी, उद्धृत करण्यासाठी, आणि तर्क करण्यासाठी डिझाइन केलेले आहे, मुक्तपणे निर्माण करण्याऐवजी. या वसंत ऋतूपासून, त्या संकलनात 31,000 पेक्षा अधिक मॅगिस्टरियल, थिओलॉजिकल, तत्त्वज्ञान, आणि पॅट्रिस्टिक स्रोत दस्तऐवज समाविष्ट आहेत, त्यांच्याभोवती संरचित डेटा, जगातील जवळजवळ प्रत्येक बिशप आणि देशासाठी आध्यात्मिक आकडेवारी, वर्तमान आणि ऐतिहासिक, आणि बिशपांच्या अधिकृत आर्थिक रेकॉर्ड. बाप्तिस्मा, अभिषेक, मासची उपस्थिती, व्यावसायिकता, आर्थिक परतावा, कालांतराने ट्रेंड, सर्व एकाच ठिकाणी प्रश्न विचारण्यायोग्य. मॅगिस्टरियम AI आता 190 पेक्षा जास्त देशांमध्ये, एक लाखाहून अधिक वापरकर्त्यांद्वारे वापरला जात आहे. हे हॅलो अॅपद्वारे, वेबद्वारे, आणि कोणालाही, कुठेही, इंटरनेट कनेक्शनसह उपलब्ध आहे.

सामंजस्याबद्दल एक शब्द, एक संज्ञा जी प्रयोगशाळा ढिलाईने वापरतात. दोन भिन्न समस्या आहेत. पहिली आहे कॅलिब्रेशन: उद्योगाने हॅल्यूसीनेशन म्हणून ओळखले, विश्वासार्ह असलेल्या खोट्या गोष्टी निर्माण करण्याची प्रवृत्ती. हे एक अभियांत्रिकी समस्या आहे जी प्रयोगशाळा शेवटी सोडवतील. दुसरी भिन्न प्रकारात आहे: एक प्रणाली मूलतः सत्य आणि चांगुलपणाकडे वळलेली आहे का. एक मॉडेल एकाच वेळी पूर्णपणे अचूक आणि खोलवर विकृत असू शकते. प्रयोगशाळा हे दुरुस्त करू शकत नाहीत कारण त्यांनी चांगुलपणा काय आहे यावर सहमती साधलेली नाही. चर्चने साधली आहे. दोन हजार वर्षांच्या सिद्धांतात्मक सुसंगतीचा एक संरचनात्मक फायदा आहे जो कोणताही धर्मनिरपेक्ष अभिनेता पुनरुत्पादित करू शकत नाही. हे कोणत्याही कॅथोलिक AI च्या नावाने तयार केले जावे लागणारे उपस्ट्रेट आहे.

हे मॅगिस्टरियम AI ला.wrapper ट्रॅपपासून वेगळे करते जे मी आधी वर्णन केले. भेद ब्रँडिंग नाही; हे आर्किटेक्चर आहे. मॅगिस्टरियम AI एक कॅथोलिक लेबल असलेली पुनर्प्राप्ती प्रणाली नाही. हे एक सर्वसमावेशक हार्नेस आहे: मॅगिस्टरियल, थिओलॉजिकल, आणि पॅट्रिस्टिक स्रोतांचा एक क्यूरेटेड ज्ञान आधार; विशेषीकृत साधने जी पुनर्प्राप्त केलेल्या गोष्टींचे संरचनात्मक आणि संदर्भित करते; उद्देशाने तयार केलेले डेटासेट्स जे मॉडेलला परंपरेत तर्क कसा करावा हे शिकवतात: एक मॅगिस्टरियल दस्तऐवज एक थिओलॉजिकल टिप्पणीच्या विरोधात कसा तौलन करावा, doctrinal सामग्री विकृत न करता कशी संक्षेपित करावी, कशा प्रकारे दिलेल्या स्रोताचे समर्थन काय असू शकते याची मर्यादा कशी फ्लॅग करावी. हे एक बाउंडेड, ठरवलेले संकलनातून तर्क करते, निर्देशानुसार. हे कोणत्याही.wrapper वर एक धर्मनिरपेक्ष मॉडेल पुनरुत्पादित करू शकत नाही. हे उपस्ट्रेट भेद आहे.

मॅगिस्टरियम AI एक गंतव्य म्हणून महत्त्वाचे आहे, परंतु हे खोल समस्येचे समाधान करत नाही: विश्वासू लोक त्यांच्या समजुतीचा आकार त्या प्रणालींमध्ये घेत आहेत ज्या इतर लोकांनी तयार केल्या आहेत. प्रश्न आहे की चर्चाची बुद्धिमत्ता त्या प्रणालींमध्ये उपस्थित आहे का ज्या शेकडो मिलियन लोक वापरत आहेत जे कधीही कॅथोलिक अनुप्रयोग डाउनलोड करणार नाहीत.

हेच 2026 वसंत ऋतू वेगळे करते. आमचे MCP कनेक्टर्स क्लॉड आणि चॅटGPT साठी आज लाइव्ह आहेत. कोणताही वापरकर्ता थेट मॅगिस्टरियम AI कनेक्ट करू शकतो; ते त्यांच्या विद्यमान AI ला विश्वास किंवा नैतिकता याबद्दल विचारतात आणि प्रणाली पार करते, मॅगिस्टरियम AI ला सल्ला देते, आणि परंपरेतून एक स्रोत उत्तर परत करते. वापरकर्ता अनुप्रयोग बदलत नाही. चर्च प्रश्न विचारला जातो त्या क्षणी उपस्थित आहे.

गूगल जेमिनीसह आमच्या A2A प्रोटोकॉल एकत्रीकरण देखील लाइव्ह आहे. जेमिनीसारखे एजंट मॅगिस्टरियम AI सह एजंट-टू-एजंट प्रोटोकॉलद्वारे संवाद साधू शकतात, म्हणजे एजंटिक वेब आकार घेत असताना, चर्च एक नामांकित विशेष एजंट म्हणून उपस्थित आहे, विशेष प्रार्थनेद्वारे नाही तर प्रकाशित क्षमतेद्वारे सल्ला दिला जातो.

आता इकोसिस्टमकडे. तुम्ही ओपनक्लॉबाबत ऐकले असावे. हे या वर्षाच्या जानेवारीत सुरू झाले: एक आठवड्यात एक लाख गिटहब तारे, चाळीस आठ तासांत दोन हजार एजंट. हे व्हॉट्सअॅप, टेलिग्राम, आयमेसज, डिस्कॉर्ड, सिग्नलमध्ये राहते. एनव्हिडियाचे जेनसन हुआंगने गेल्या महिन्यात GTC मध्ये याला "व्यक्तिगत AI चा ऑपरेटिंग सिस्टम, विंडोजने PC पिढीला परिभाषित केले" असे म्हटले. एनव्हिडियाने यावर एक उद्यम गव्हर्नन्स लेयर म्हणून नीमो क्लॉब तयार केले.

म्हणजे चर्चला एक ओपनक्लॉब धोरणाची आवश्यकता आहे. व्यक्तिमत्व AI एजंट माहितीच्या माध्यमातून लोकांना समजून घेण्याचा प्राथमिक इंटरफेस बनत असताना, कॅथोलिक उपस्थिती फक्त एक वेगळा गंतव्य असू शकत नाही. हे आर्किटेक्चरल असावे, लोक आधीच असलेल्या संवादांमध्ये उपस्थित असावे. MCP आणि A2A हे प्रोटोकॉल आहेत ज्याद्वारे ती उपस्थिती शक्य होते. हे एजंटिक युगाचे संवाद धोरण आहे.

त्यांच्या स्वतःच्या AI पायाभूत सुविधांवर सार्वभौमत्व हवे असलेल्या संस्थांसाठी, हर्मेस आहे. हर्मेसबद्दल मी अचूक असू इच्छितो, कारण आम्ही ते तयार केले नाही. हर्मेस एक ओपन-सोर्स स्वायत्त AI एजंट आहे जो नॉस रिसर्चने तयार केला आहे, जो ओपनक्लॉच्या आघाडीच्या ओपन-सोर्स स्पर्धकांपैकी एक मानला जातो आणि जगातील सर्वात जलद वाढणाऱ्या ओपन-सोर्स AI एजंटांपैकी एक आहे. यामागील टीम, आणि मी हे माझ्या स्वतःच्या अधिकाऱ्याने सांगतो, कोणत्याही प्रेस रिलीजमधून नाही, एक CEO आहे जो एक मित्र आहे, एक सहकारी कॅथोलिक आहे, आणि लाँगबिअर्डमध्ये आमच्याशी सहकार्य करणारा आहे. त्यांनी हर्मेस एक खरोखरच ओपन-सोर्स, स्वयंपूर्ण एजंट म्हणून तयार केला, आणि याचा अर्थ असा आहे की बिशप परिषदांचे प्रेस कार्यालय त्यांच्या स्वतःच्या हार्डवेअरवर चालवू शकते. तुमचे डेटा तुमच्या भिंतीत राहते. तुमचा एजंट तुमच्या परंपरेचा, तुमच्या विशिष्ट पाद्रीच्या संदर्भाचा, तुमच्या घराच्या शैलीचा, तुमच्या संवाद इतिहासाचा अभ्यास करतो. हे AI पायाभूत सुविधांवर लागू केलेले उपसंपत्तीचे तत्त्व आहे: कामाच्या जवळच्या संस्थेने त्या कामाची सेवा करणारे साधन चालवले पाहिजे, आणि या प्रकरणात ते विश्वासातील मित्रांच्या निर्मितीवर तयार केलेल्या पायाभूत सुविधांवर करते.

एक अधिक संशोधन धागा आहे ज्याबद्दल मी थोडक्यात सांगू इच्छितो, कारण ते अद्याप पाठवलेले नाही. एफ्रेम. एक सार्वभौम व्यक्तिमत्व AI, स्थानिकपणे चालवण्यासाठी डिझाइन केलेले, इंटरनेट कनेक्शनची आवश्यकता नाही. सहभागासाठी नाही, परंतु शिक्षणासाठी. एक खरोखरच कॅथोलिक AI. आम्ही 2027 मध्ये ते रिलीज करण्याची योजना आखत आहोत.

कच्च्या क्षमतेवर एक डेटा पॉइंट. अँथ्रोपिकच्या अनविकसित फ्रंटियर मॉडेल, मिथोस प्रिव्ह्यू, नुकतीच प्रमुख ऑपरेटिंग सिस्टममधील सुरक्षा कमकुवतता शोधण्यासाठी कार्यान्वित करण्यात आली. याने हजारो पूर्वी अज्ञात दोष शोधले. त्यापैकी एक ओपनBSD मध्ये दफन केले गेले होते, आणि येथे मला स्पष्ट करणे आवश्यक आहे, कारण नाव बहुतेक लोकांसाठी काहीही अर्थ देणार नाही. ओपनBSD एक व्यापकपणे वापरले जाणारे ओपन-सोर्स ऑपरेटिंग सिस्टम आहे. हे सर्व्हर्सवर, राऊटर्सवर, सरकारे, रुग्णालये, आणि वित्तीय संस्थांची रोजची आवश्यकता असलेल्या महत्त्वाच्या नेटवर्क पायाभूत सुविधांवर चालते. हे जगातील काही सर्वात कठोर मानव सुरक्षा तज्ञांनी पुनरावलोकन केले आहे, आणि ते दशकांपासून आहे. मॉडेलने शोधलेला दोष त्या प्रणालीमध्ये बसलेला होता, लक्षात न घेतलेला, 27 वर्षे; प्रत्येक मानव तज्ञ आणि प्रत्येक स्वयंचलित चाचणी ज्याने कधीही त्याकडे पाहिले होते ते चुकले. मशीनने ते शोधले. प्रश्न आता हे नाही की या प्रणाली शक्तिशाली आहेत का. ते आहेत. एकच प्रश्न आहे की ते काय सेवा करण्यासाठी तयार केले आहेत, आणि चर्च संरचनात्मकपणे उपस्थित आहे का, त्या उपस्ट्रेटमध्ये जे आता त्या प्रमाणात तर्क करीत आहे, त्या प्रणालींमध्ये जे आधीच मानवी जीवन आकारित करतात.

या खोलीत मला घ्यायचा असलेला संस्थात्मक मुद्दा थेट आहे. येथे उपस्थित असलेल्या प्रत्येक बिशप परिषदेकडे संग्रहालये आहेत. पाद्रींच्या पत्रके पिढ्या मागे. सायनोडल दस्तऐवज. बिशपांच्या पत्रव्यवहार. त्यापैकी बरेच आधीच डिजिटायझ केले आहे. त्यापैकी जवळजवळ काहीही LLM-शोधनीय नाही. ती सामग्री संरचनात्मकपणे अदृश्य आहे जोपर्यंत ती पुनर्प्राप्तीसाठी संरचित आणि अनुक्रमित केलेली नाही, आणि एकदा ती झाली की, एकाच वेळी दोन गोष्टी घडतात. हे शोधण्यायोग्य, प्रश्न विचारण्यायोग्य, तुमच्या संवाद टीमला आणि तुमच्या बिशपांना त्यांच्या स्वतःच्या भाषांमध्ये उपलब्ध होते. आणि हे मॅगिस्टरियम AI द्वारे आणि त्याशी कनेक्ट केलेल्या प्रत्येक प्रणालीद्वारे विश्वासू आणि पाद्रींनी प्रवेश करू शकणाऱ्या कॅथोलिक AI इकोसिस्टमचा भाग बनते. डिजिटायझेशन, वल्गेट आणि अलेक्झांड्रिया यांचा अर्थ असा आहे की, हे एक बॅक-ऑफिस कार्य नाही. हे एक संवाद कार्य आहे.

अनुभाग IV: चर्चच्या संवादकांसाठी याचा अर्थ काय

आता मी तुमच्या कामाबद्दल थेट बोलू इच्छितो.

या वर्षी युरोपातील बातमीपत्रांमध्ये एआयचा सांसारिक चौकटीत लेखन चालू आहे. दोन चौकटी प्राबल्यात आहेत, दोन्ही अपूर्ण: यूटोपियन (एआय सर्व काही सोडवते) आणि तंत्रभय (पाठ फिरवणे, प्रतिकार करणे). दोन्हींची मानवशास्त्रात योग्यता नाही. कॅथोलिक चौकट, जी प्रत्येक तंत्रज्ञानाचे मूल्यांकन मानवी व्यक्तीच्या प्रतिष्ठा, स्वातंत्र्य आणि भविष्याच्या दृष्टीने करते, सार्वजनिक चर्चेत मोठ्या प्रमाणात अनुपस्थित आहे.

तुम्ही त्या लोकांपैकी आहात जे तेथे ठेवू शकता. खिडकी आत्ता उघडी आहे. ती उघडी राहणार नाही. एकदा चौकट सेट झाल्यावर, ते बदलण्यासाठी एक पिढी लागेल.

तुमच्या बिशपांना एआविषयी विचारले जाईल: पत्रकारांद्वारे, त्यांच्या स्वत: च्या प्राध्यापकांद्वारे, पुष्टीकरण समारंभात पालकांद्वारे. अनेकांना अशा अनिश्चिततेचा अनुभव येईल जो धर्मशास्त्राशी संबंधित नाही आणि शब्दसंग्रहाशी संबंधित आहे: कॅलिब्रेशन आणि संरेखन यामध्ये फरक, एक साधन आणि एक मन. तुम्ही त्यांना त्या शब्दसंग्रहाची दोन मिनिटांत मुलाखतीपूर्वी देऊ शकता. एक बिशप जो एआविषयी अचूकतेने बोलू शकतो, तो बिशप आहे जो आपल्या लोकांना संक्रमणातून नेऊ शकतो. तुम्ही त्याला तो बिशप बनवणारा पूल आहात.

मी तुम्हाला चार गोष्टी मागणार आहे की तुम्ही तुमच्या परिषदांकडे परत आणा.

प्रथम: Magisterium AI ला एक कार्यरत संवाद साधन म्हणून मूल्यांकन करा. तुमच्या आठवड्याच्या तालात याचा वापर करा, मग आम्हाला सांगा काय कार्य करते आणि काय करत नाही. प्लॅटफॉर्म गंभीर फीडबॅकद्वारे सुधारतो, आणि आमच्या उद्देशांसाठी युरोपियन परिषदांचे प्रेस अधिकारी यापेक्षा गंभीर वापरकर्ते नाहीत.

दूसरे: तुमच्या परिषदांच्या विद्यमान डिजिटल आर्काइव्हस Vulgate शी जोडण्यासाठी आमच्याशी बोला, योग्य अनुक्रमणिका आणि कोडिंगद्वारे एआय प्रणालींना आधीच डिजिटल केलेल्या सामग्रीला शोधण्यायोग्य बनवणे. बहुतेक प्रकरणांमध्ये सामग्री अस्तित्वात आहे; प्रश्न आहे की ती विचारली जाऊ शकते का. तुमची पाद्री वारसा चर्चच्या जिवंत, विचारण्यायोग्य संपत्तीत असावी.

तिसरे: तुमच्या परिषदेत एक सुसंगत एआय संवाद धोरणासाठी वकिली करा. बंदी नाही. निष्क्रिय चिंता नाही. तंत्रज्ञानाला मिशनच्या क्षेत्र म्हणून मानणारी सक्रिय गुंतवणूक.

चौथे: उपस्थितीच्या बरोबरच जागरूकतेचा आवाज बना. कॅथोलिक संवादकाची भूमिका फक्त एआय प्रणालीद्वारे चर्चचा आवाज प्रसारित करणे नाही, तर बिशप आणि परिषदांना योग्य कठीण प्रश्न विचारण्यात मदत करणे आहे: या पायाभूत सुविधांचे नियंत्रण कोण करतो, डेटा कोणाच्या हातात आहे, कोणती प्रणाली संस्थात्मक विश्वासाची पात्रता आहे आणि कोणती नाही. तंत्रज्ञान समजून घेणारा संवादक तो आहे जो त्या प्रश्नांची प्रामाणिकपणे उत्तरे देऊ शकतो, पत्रकार बिशपांना त्यांना अनियोजितपणे उत्तर देण्यास विचारण्यापूर्वी. हे तांत्रिक काम नाही. हे एक भविष्यवाणीचे काम आहे.

विभाग V: तंत्रज्ञानाचे बाप्तिस्मा

चर्चाने कधीही चांगल्या साधनाला नकार दिला नाही. तिने नेहमीच तिच्या युगाने तिला दिलेल्या गोष्टी घेतल्या आणि मिशनसाठी त्याचा वापर केला.

संत पौलने रोमन रस्ते बांधले नाहीत. त्यांना आशीर्वाद दिला नाही. त्याने फक्त त्यांच्यावर चालले, कारण ते त्याला ज्या ठिकाणी जायचे होते तिथे गेले, आणि गॉस्पेल त्याच्यासोबत गेले, अन्यथा त्याने ज्या गतीने जावे लागले असते त्यापेक्षा जलद.

प्रारंभिक चर्चने स्क्रोलच्या तुलनेत कोडेक्स घेतला, जो नेव्हिगेट करण्यास जलद, छळात नष्ट करणे कठीण. मिशनसाठी चांगली तंत्रज्ञान, कोणत्याही संकोचाशिवाय निवडले.

पायस XI ने 1931 मध्ये पवित्र इशारा म्हणून रेडिओला आशीर्वाद दिला नाही. त्याने एक रणनीतिक निर्णय घेतला की पेत्राचा आवाज प्रत्येक घरात असावा ज्यामध्ये रिसीवर आहे, आणि त्याने तेथे ठेवले. आणि त्याचा उत्तराधिकारी, पायस XII, 1957 च्या

पोप लिओ XIV ने 24 जानेवारी रोजी, संत फ्रान्सिस दे सेल्सच्या सणावर, 60 व्या जागतिक सामाजिक संवाद दिनाच्या संदेशात, कृत्रिम बुद्धिमत्तेला "एक आरसा जो त्या व्यक्तींचे मूल्य, चांगले आणि वाईट, जे ते तयार करतात आणि जे ते वापरतात" प्रतिबिंबित करतो, असे वर्णन केले आणि "अल्गोरिदमांना निर्णय बदलण्याची आणि डेटा ज्ञान बदलण्याची मोह" याविषयी इशारा दिला.

पोप फ्रान्सिसने

प्रत्येक पिढी, आपल्या स्वत: च्या भाषेत, तीच अंतःप्रेरणा: चर्च आपल्या युगाच्या माध्यमात उपस्थित आहे, कारण ती उपस्थिती तडजोड नाही; ती मिशन आहे.

मी ब्लेस्ड, आता संत, टायटस ब्रँड्समा यांच्याशी समाप्त करू इच्छितो.

ब्रँड्समा एक डच कार्मेलाइट प्राध्यापक, नायमेजनमधील तत्त्वज्ञानाचा प्राध्यापक, पत्रकार, डच कॅथोलिक प्रेसमधील एक प्रमुख व्यक्ती, आणि कॅथोलिक प्रेस असोसिएशनचा धार्मिक सहाय्यक होता. तो, चर्च या शब्दाचा सर्वात शुद्ध अर्थाने, कॅथोलिक पत्रकारांचा संरक्षक होता. त्याने कॅथोलिक प्रेसला सार्वजनिक चौकाच्या बाजूला एक समान संस्था म्हणून समजले नाही तर सार्वजनिक चौकात चर्चचा संस्थात्मक आवाज म्हणून समजले, त्याच्या क्षणीच्या भाषेत, जी मी तुम्हाला आमच्या भाषेत गंभीरतेने घेण्यास विचारत आहे.

1941 च्या उत्तरार्धात आणि 1942 च्या सुरुवातीला, नाझी काबीज करण्याने एक आदेश जारी केला. नेदरलँडमधील कॅथोलिक वृत्तपत्रांनी त्यांच्या अहवालासोबत नाझी प्रचार प्रकाशित करणे आवश्यक होते. हा आदेश एक विनंती नव्हता. हा कायदा होता. तो लागू होण्यायोग्य होता. अनुपालन समजून घेण्यासारखे होते.

ब्रँड्समा ने धोरणपत्र लिहिले नाही. त्याने एक विधान जारी केले नाही. तो एका गाडीमध्ये बसला, आणि तो काबीज केलेल्या नेदरलँडमधील बिशपांकडे, संपादकांकडे गेला, आणि त्याने प्रत्येकास वैयक्तिकरित्या सांगितले की कोणतेही कॅथोलिक पेपर अनुपालन करण्यास बाध्य नाही, आणि कॅथोलिक प्रेसची अखंडता नकाराची आवश्यकता आहे. त्याने संस्थात्मक उपस्थितीला नैतिक साक्षीमध्ये बदलले, एक संपादक एकावेळी, वैयक्तिकरित्या जाऊन.

त्याला 1942 च्या 19 जानेवारी रोजी याच कारणासाठी अटक करण्यात आली. त्याला डाखाऊत पाठवण्यात आले. तो 1942 च्या 26 जुलै रोजी तिथे मरण पावला, एक नर्सने दिलेल्या विषारी इंजेक्शनने, ज्याला, तिने नंतर दिलेल्या साक्षीप्रमाणे, त्याने आशीर्वाद दिला आणि त्याला मरताना त्याची मण्यांची मण्यांची दिली. त्याचे अंतिम नोंदवलेले शब्द दयाळूपणाचे होते, द्वेषाचे नाही. जॉन पॉल II ने 1985 मध्ये त्याला धन्य केले. पोप फ्रान्सिसने 15 मे 2022 रोजी त्याला संत केले.

पत्रकारिता पायाभूत सुविधा, छापखाने, संपादकीय कार्यालये, वितरण नेटवर्क, डच समाजातील कॅथोलिक प्रेसची संस्थात्मक उपस्थिती, यापैकी काहीही बिशपांकडे बिशपांकडे जाऊ शकत नाही. काहीही संपादकास बसून सांगू शकत नाही: तुम्ही बाध्य नाही. फक्त ब्रँड्समा करू शकला. त्याच्या युगातील साधने संदेश वाहून नेऊ शकत होती. त्यांना त्यासाठी जबाबदारी घेता येत नव्हती.

हे येथेही लागू होणारा भेद आहे, आणि हेच मी तुमच्यासोबत ठेवू इच्छितो.

जग एका गती आणि प्रमाणात बदलण्याच्या तयारीत आहे ज्याचे बहुतेक लोक, बहुतेक नेते, बहुतेक बिशप, बहुतेक सामान्य कॅथोलिक, अद्याप पूर्णपणे समजत नाहीत. मी तुम्हाला आज वर्णन केलेले प्रणाली प्रारंभिक आवृत्त्या आहेत. दोन वर्षांत, त्यांची क्षमता लक्षणीयपणे वाढेल. पाच वर्षांत, त्यांना काय करता येईल आणि बहुतेक संस्थात्मक नेत्यांना काय करता येईल यामध्ये अंतर आणखी वाढेल. दहा वर्षांत, तुमच्या बिशपांना नेव्हिगेट कराव्या लागणाऱ्या पाद्रींचा दृश्य सध्याच्या दृश्यासारखा दिसणार नाही.

या खोलीतील लोक तुमच्या कामाच्या स्वरूपामुळे या तंत्रज्ञानाच्या जवळ आहेत, संस्थात्मक चर्चमधील जवळजवळ कोणत्याही व्यक्तीपेक्षा. तुम्ही डिजिटल संवाद हाताळता. तुम्ही साधनांसोबत काम करता. तुम्ही प्लॅटफॉर्म आणि ट्रेंड पाहता जेव्हा ते बिशपांच्या डेस्कवर पोहोचतात. ती जवळीक तुमच्या वाचनाशी संबंधित नाही. तीच वाचन आहे.

तू एक पूल आहेस. एक बिशप एक तत्त्वज्ञ, एक धर्मशास्त्रज्ञ, एक पाद्री आहे. तो हजारो जबाबदाऱ्यांवर ताणलेला आहे. तो त्या आधुनिक परिदृश्याचे समजून घेणाऱ्या श्रमिक तज्ञांवर अवलंबून आहे, आणि तो तुला अवलंबून आहे की तू त्या परिदृश्याचे भाषांतर त्याच्या नेतृत्वासाठी आवश्यक असलेल्या अटींमध्ये करशील. जेव्हा तू समजतोस, ठोस आणि अचूक, की दोन वर्षांत, पाच वर्षांत आणि दहा वर्षांत AI कसे दिसेल, अमूर्त धोरणात्मक अटींमध्ये नाही, तर त्याच्या सेवेत असलेल्या लोकांच्या दैनंदिन जीवनात, तू त्याला काहीतरी देतोस जे कोणतीही पाद्री पत्र किंवा व्हॅटिकन दस्तऐवज त्याला देऊ शकत नाही: व्यावहारिक बुद्धिमत्ता, त्यावर कार्य करण्यास वेळेत.

ती बुद्धिमत्ता त्याच्या माध्यमातून बाहेर वाहते. श्रमिक कॅथोलिक हे या संक्रमणाचे निष्क्रिय प्राप्तकर्ता नाहीत. ते नागरिक आहेत. ते मतदान करतात. ते स्वयंचलनाद्वारे पुनर्रचना होत असलेल्या उद्योगांमध्ये काम करतात. त्यांना नियमनाबद्दल राजकीय निर्णय घेण्यासाठी विचारले जाईल: त्यांच्या मुलांच्या शाळा, न्यायालये, आणि रुग्णालये स्वयंचलित विचारशक्तीच्या युगात कशा चालवल्या जातील. चर्चकडे याबद्दल काहीतरी अत्यावश्यक सांगायचे आहे. पण ती आवाज त्यांच्यापर्यंत पोहोचतो फक्त तेव्हा तो स्पष्ट, अचूक, आणि विश्वसनीयपणे वाहला जातो. ती साखळी या खोलीतून सुरू होते.

म्हणजे हे माझे कार्य आहे. पुढील मोठ्या AI विकासाने पत्रकाराच्या इनबॉक्समध्ये येण्यापूर्वी आणि तुला बिशपच्या प्रतिसादाची मागणी केली गेली: एका बिशपासोबत एक तास बस. एक ब्रीफिंग पेपर नाही. एक प्रामाणिक संवाद: येथे काय येत आहे, तुमच्या धर्मक्षेत्रातील लोकांसाठी याचा काय अर्थ आहे, आणि येत्या बारा महिन्यात तुम्हाला कोणता पाद्री निर्णय घेण्यास सामोरे जावे लागेल हे तुम्हाला अद्याप माहित नाही. तो संवाद, वेळेत दिला, साध्या भाषेत, ज्याने समजून घेण्याचे काम केले आहे, तो बिशप आणि बिशपाच्या लोकांना या संक्रमणातून नेणारा बिशप यामध्ये फरक आहे.

उपमा पूर्णपणे योग्य नाही, आणि मी अन्यथा भासवणार नाही. ब्रँड्समाचा कृत्य हा एक नकार होता, थेट दाबाखाली नैतिक सहकार्य न करण्याचा. मी तुमच्याकडून मागत असलेले काहीतरी वेगळे आहे: रचनात्मक उपस्थिती, सततची क्षमता, आणि एका माध्यमात प्रामाणिक सल्ला जो चर्चाला तयार होण्याची वाट पाहणार नाही. त्याची धैर्य म्हणजे किंमत चुकवून नकार देणे. तुमचे म्हणजे होय: माध्यमाचे तज्ञ होणे, बिशपासोबत अनियोजित संवाद साधणे, होय, ज्ञानाशिवाय उपस्थिती प्रदान करू शकत नाही अशी जागरूकता.

ब्रँड्समा एका गाडीत बसला. रस्ते खराब होते आणि शासन लक्ष ठेवत होते. तरीही तो संपादकाकडे संपादकाकडे गेला, कारण कुणीतरी त्या खोलीत असावे लागले.

आता खोली वेगळी आहे. साधने जलद आहेत आणि पोहोच लांब आहे. पण अपरिहार्य क्रिया तीच आहे: कुणीतरी समजून घ्यावे लागेल, कुणीतरी जावे लागेल, आणि कुणीतरी स्पष्टपणे, व्यक्तिशः, वेळेत, काय वास्तविक आहे आणि त्याचा काय अर्थ आहे ते सांगावे लागेल.

तो व्यक्ती बना.

धन्यवाद.