Naglalaan ang Misal Romano ng mga teksto, rubriko, at mga pamantayang pastoral para sa pagdiriwang ng Eukaristiya sa kabuuan ng taong liturhiko. Inihaharap nito ang Karaniwang Bahagi ng Misa, kabilang ang mga Pambungad na Rito, Pagsisisi sa Kasalanan, at ang anyong ginagamit kapag ang isang pari ay nagdiriwang kasama ng iisang tagapaglingkod, gayundin ang mga tagubilin para sa konselebrasyon at ang mga Panalangin Eukaristiko para sa Pakikipagkasundo. Inilalarawan ng mga apendise ang pagbabasbas at pagwiwisik ng tubig bilang pag-alaala sa Binyag, lalo na sa panahon ng Pasko ng Pagkabuhay, at nagbibigay ng patnubay ukol sa mga Karaniwang Bahagi, mga Misang Ritwal, mga Misang Botibo, mga Misa para sa Iba't Ibang Pangangailangan, at mga Misa para sa mga Yumao.

Sinasaklaw ng Panahon ng Taon ang Adbiyento, Pasko, Kuwaresma, Mahal na Araw, ang Banal na Tatlong Araw ng Paskuwa, Pasko ng Pagkabuhay, Pentekostes, at Karaniwang Panahon, na may mga panalangin at antipona para sa mga Linggo, karaniwang araw, mga oktaba, at mga dakilang kapistahan tulad ng Epipanya, Pag-akyat sa Langit, at Pagbibinyag sa Panginoon. Iniuuri ng Pagdiriwang ng mga Banal ang mga pagdiriwang bilang mga dakilang kapistahan, kapistahan, o paggunita at ipinapaliwanag kung paano naglalaan ang mga Karaniwang Bahagi ng angkop na mga teksto para sa iba't ibang bokasyon. Sa kabuuan ng mga ritong ito, pinag-iisa ng mga panalangin ang mga misteryo ng Pagkakatawang-tao, Pasyon, at Muling Pagkabuhay ni Kristo, at ang kaloob ng Espiritu Santo sa mga pagsusumamo para sa pagbabalik-loob, kabanalan, pagkakaisa, pag-ibig, at buhay na walang hanggan.