Inuunawa ni Papa Francisco ang ikalimang Beatitud—“Mapapalad ang mga maawain, sapagkat kaaawaan sila”—bilang pangakong nakasalig sa pagtutumbasan. Sapagkat ang bawat tao ay may pagkakautang at hindi nakapamuhay nang walang pagkukulang, hindi maaaring magmula lamang sa sarili ang pagpapatawad; una itong tinatanggap bilang biyaya ng Diyos at saka ipinagkakaloob sa kapwa. Binubuksan ng pagkilala sa sariling pangangailangan ng awa ang puso upang patawarin ang mga nakapinsala, at ginagawa nitong pagkakataon ang pagkukulang ng tao upang ibahagi ang walang hanggang awa ng Diyos.