Reactie van de CEO van Longbeard op “Verwijder Magisterium AI” door Marc Barnes
In deze open brief reageert Matthew Harvey Sanders, CEO van Longbeard, op een blogpost van 12 januari 2026 met de titel, “Verwijder Magisterium AI.” Marc Barnes, de auteur van het stuk, heeft het gepubliceerd via New Polity als reactie op Sanders' toespraak van december 2025 getiteld, “De Missie van de Kerk in het Tijdperk van AI.”
Hallo Marc,
Ik heb uw essay, “Delete Magisterium AI,” met grote interesse gelezen.
Zoals ik al eerder heb gezegd, staan we op een kruispunt - een 'geel bos' waar twee paden zich splitsen. Het ene is een donker pad waar technologie onze menselijkheid overschaduwt, en het andere is een 'gouden pad' waar het dient om deze te verheffen.
Ik geloof dat uw kritiek een essentieel onderdeel is van het onderscheidingsvermogen dat nodig is om ervoor te zorgen dat we voor het laatste kiezen.
Jij en ik delen een fundamenteel uitgangspunt: een diep wantrouwen tegenover het “technocratisch paradigma” en de overtuiging dat het geloof ontvangen wordt van personen, uiteindelijk de Persoon van Christus, en niet voortgebracht door machines.
Echter, ik geloof dat uw conclusie—dat we deze technologie moeten verwijderen om onze menselijkheid te bewaren—het medium verwart met de missie.
Hier is mijn kritiek op uw hoofdpunten, aangeboden in de geest van een gedeelde wens voor de bloei van de Kerk.
1. De verwarring van 'Communie' met 'Consultatie'
U betoogt dat een gesprek teleologisch gericht is op gemeenschap met een andere intelligentie, en daarom is spreken met een chatbot een inherent 'verstoorde' handeling - een soort bijgeloof waarbij we een ding behandelen als een persoon.
Mijn Reactie: Dit argument verwart de mechanica van taal met de intimiteit van een gesprek. Wanneer een student Magisterium AI raadpleegt, zoeken ze niet naar 'gemeenschap' met de software, net zomin als een geleerde 'gemeenschap' zoekt met de kaartenbak of de index van de Summa Theologiae. Ze zijn op zoek naar toegang tot het erfgoed van de Kerk.
We hebben Magisterium AI niet gebouwd om een 'digitale vriend' of een 'robotpriester' te zijn, maar als een zeer gespecialiseerd instrument voor verkenning. Het is een 'synthesizer' van het collectieve geheugen van de Kerk. Beweren dat het gebruik van natuurlijke taal om een database te raadplegen een 'morele leugen' is, is het misverstaan van de aard van het hulpmiddel. Het is geen nep persoon; het is een dynamische interface. Als we een statische index kunnen gebruiken om Augustinus' gedachten over genade te vinden, waarom zou het dan verkeerd zijn om een dynamische te gebruiken die die gedachten in seconden kan synthetiseren? De 'gemeenschap' vindt plaats wanneer de gebruiker die waarheid neemt en deze in hun gebed of hun parochiegemeenschap brengt - wat precies is wat we met het ontwerp van het hulpmiddel willen aanmoedigen.
2. Het medium is de boodschap (De gewoonte van simulatie)
U betoogt dat zelfs als we weten dat de AI geen persoon is, het simpele feit van het converseren ermee een 'gewoonte van simulatie' vormt. U suggereert dat door het veinzen van een dialoog met een machine, we onze zielen trainen om tevreden te zijn met 'non-wederkerigheid', waardoor we effectief misvormd raken om goedkope imitaties van liefde en waarheid te accepteren.
Mijn Reactie: Ik verwerp de stelling dat vragen stellen in natuurlijke taal hetzelfde is als converseren.
Wanneer een gebruiker typt, “Wat leert de Kerk over woeker?” in ons systeem, zijn ze geen “nepgesprek” aan het voeren. Ze gebruiken de meest natuurlijke interface die mensen bezitten—taal—om een complexe zoekfunctie uit te voeren. De “chat” interface is simpelweg een technologische evolutie van de index of de zoekbalk.
Beweren dat deze interface ons inherent misvormt, is beweren dat efficiëntie de vijand is van heiligheid. Was de monnik die een “doorzoekbare” concordantie van de Bijbel gebruikte minder heilig dan degene die elk vers uit zijn hoofd moest leren? Ik geloof van niet. Het gevaar ligt niet in het gereedschap, maar in de antropomorfisering van het gereedschap.
Daarom hebben we Magisterium AI ontdaan van “persoonlijkheid”. Het heeft geen naam zoals “Vader Justin”; het zegt niet “Ik voel” of “Ik geloof.” Het zegt, “Het document ‘Lumen Gentium’ stelt…” We zijn erop gericht om de illusie van persoonlijkheid bewust te doorbreken om de gebruiker te beschermen tegen de gewoonte waar u bang voor bent. We bouwen een telescoop, geen spiegel.
3. De angst voor 'onpersoonlijk gezag'
U uit een terechte zorg dat AI de levende traditie van de Kerk zou kunnen reduceren tot louter 'data', waardoor het onderwijs losgekoppeld wordt van de leraar. U maakt zich zorgen dat we de levende stem van het Magisterium vervangen door een algoritmische benadering.
Mijn Reactie: Dit is precies waarom we Magisterium AI hebben gebouwd zoals we hebben gedaan—om “trouw, diepgaand en verifieerbaar” te zijn. In tegenstelling tot seculiere modellen zoals ChatGPT, die hallucineren en opereren als zwarte dozen, is ons systeem volledig verankerd in de officiële documenten van de Kerk.
We vervangen de autoriteit niet; we vergroten de toegang ertoe. Eeuwenlang was de overgrote meerderheid van de wijsheid van de Kerk opgesloten in fysieke archieven of onvertaalde Latijnse teksten, toegankelijk voor slechts een kleine academische elite in plaatsen zoals Rome. Is dat de “persoonlijke” overdracht van het geloof die we willen beschermen? Of is er een grotere liefdadigheid in het ontsluiten van die schatkamer voor de gelovigen in 165 landen? De AI genereert de waarheid niet; het haalt deze op en wijst je terug naar de bron. Het is een venster, niet het uitzicht zelf.
Het gedraagt zich minder als een auteur en meer als een juridisch assistent. Het lokaliseert het precedent, vat de specifieke tekst samen en legt het document voor je neer. Als het de leer in de officiële documenten niet kan vinden, zou het moeten zwijgen.
Door elke output te verankeren in een verifieerbare referentie, verwijderen we de “dobbelsteenworp” en brengen de gebruiker terug naar de vaste grond van de tekst.
4. De Naam: De Leraar Verdringen?
Een kritiek die ik vaak heb gehoord, en die lijkt te liggen onder uw aarzeling, is de naam zelf: “Magisterium AI.” Het kan lijken alsof we door deze titel toe te kennen aan een machine, beweren dat de machine bezit heeft over het onderwijsgezag van de Kerk, waardoor effectief een “Robotische Paus” wordt gecreëerd.
Mijn Reactie: Ik wil duidelijk zijn: De AI is niet het Magisterium. Het heeft geen autoriteit, geen onfeilbaarheidsgave en geen ziel. We hebben de naam gekozen om de reikwijdte van de bibliotheek te beschrijven, niet de aard van de agent.
Net zoals een 'Rechtenbibliotheek' geen rechter is, maar een plaats waar de wet wordt bewaard, is Magisterium AI niet de Leraar, maar de plaats waar het Onderricht wordt georganiseerd.
We hebben het deze naam gegeven om aan de gelovigen te signaleren dat dit hulpmiddel niet verwijst naar het open internet, Reddit-draadjes of seculier commentaar. Het is strikt gebaseerd op het Magisterium—de officiële onderwijsdocumenten van de Kerk—alsook op de bredere schatkamer van katholieke theologische en filosofische werken, zoals de Kerkvaders en -leraren. De naam is een etiket voor het gezaghebbende gewicht van de inhoud, geen aanspraak op de autoriteit die de AI uitoefent. Het is een wegwijzer, niet de bestemming.
5. De beschuldiging van 'Gnosticisme' (Scheiding van Waarheid en Lichaam)
U betoogt dat door het geloof om te zetten in een dataset, we het risico lopen op een nieuwe vorm van gnosticisme—het behandelen van het katholicisme als een verzameling van 'geheime kennis' of 'informatie' die uit het levende Lichaam van Christus kan worden gehaald en door een machine kan worden verspreid. U vreest dat dit het geloof ontlichaamt, door te suggereren dat 'het hebben van de antwoorden' hetzelfde is als 'het hebben van het geloof.'
Mijn Reactie: Dit is misschien uw meest diepgaande waarschuwing. Als Magisterium AI een vervanging zou zijn voor de beleefde traditie, zou u gelijk hebben. Echter, we moeten onderscheid maken tussen Vorming en Informatie.
De Kerk heeft altijd 'ontlichaamde' middelen gebruikt om informatie op te slaan en terug te halen. Toen St. Thomas van Aquino de Summa schreef, codeerde hij wijsheid in een statisch medium (inkt en perkament) zodat het door mensen die hij nooit zou ontmoeten, teruggevonden kon worden. Een boek is geen persoon. Een bibliotheek is geen bisschop. Toch noemen we een bibliotheek niet 'Gnostisch' omdat het de gegevens van het geloof buiten een menselijk brein opslaat.
Magisterium AI is in wezen een dynamische bibliotheek. Het biedt geen sacramentele genade; het biedt intellectuele helderheid. Het helpt een gebruiker te vinden wat het Concilie van Trente zei over Rechtvaardiging zodat—en dit is cruciaal—ze het kunnen gaan leven. Het gevaar dat u identificeert is reëel, maar de oplossing is niet om de bibliotheek te vernietigen; het is om ervoor te zorgen dat de bibliotheek een deur heeft die terugleidt naar de parochie.
6. Het 'Gouden Pad' versus De Terugtocht
Uw oplossing is terugtrekking: “Verwijder Magisterium AI.” Het lijkt erop dat u suggereert dat omdat deze technologie kan worden gebruikt voor het “donkere pad” van isolatie en simulatie, het moet volledig worden afgewezen.
Mijn reactie: Dit is een gebrek aan verbeeldingskracht en, zou ik willen beweren, een gebrek aan rentmeesterschap. De AI-revolutie komt niet; het is hier. Als de Kerk deze ruimte verlaat, geven we de vorming van miljoenen geesten over aan seculiere algoritmen die getraind zijn op waarden die tegengesteld zijn aan het Evangelie.
In mijn toespraak, 'De missie van de Kerk in het tijdperk van AI', betoogde ik dat de Kerk, die de menselijke conditie langer heeft bestudeerd dan enige andere instelling, uniek gepositioneerd is om deze revolutie te leiden. We hebben het morele kader om deze technologieën te richten op menselijke bloei. Als we onze aanwezigheid in deze sfeer 'verwijderen', stoppen we de sfeer niet van bestaan; we zorgen er alleen voor dat het goddeloos blijft.
We moeten de moed hebben om het gereedschap te dopen, niet te begraven. We kunnen deze systemen gebruiken om het 'kenniswerk' van de Kerk te behandelen - organiseren, vertalen en informatie synthetiseren - zodat onze priesters en lekenleiders vrijgemaakt worden voor het werk dat alleen mensen kunnen doen: sacramenten, pastorale zorg en ware gemeenschap.
Uiteindelijk heeft de Stad van God, Marc, zowel de wachter op de muur als de metselaar in de groeve nodig; ik verwelkom je waarschuwingen als de noodzakelijke wrijving die ons werk aanscherpt, mits we het erover eens zijn dat het doel niet is om de gereedschappen van ons tijdperk te verlaten, maar om ze op de juiste manier te gebruiken.
Hoogachtend,
Matthew Harvey Sanders
CEO, Longbeard