Sa buong Hulyo, Agosto, at Setyembre, inihaharap ni Alban Butler ang mga banal na naging pinuno, obispo, monghe, misyonero, tagapagtatag, mag-asawa, at martir. Ang kanilang kabanalan ay nakikita sa reporma, panalangin, karalitaan, pag-ibig sa kapwa, pagpapayapa, edukasyon, at katapatan sa ilalim ng pag-uusig: naglilingkod si Pedro Claver sa mga inaliping tao sa Cartagena; isinasakatawan nina Maria Magdalena Martinengo at Clara ng Asis ang disiplinadong relihiyosong karalitaan; lumitaw sina Ignacio ng Loyola at Juan Maria Vianney mula sa krisis tungo sa misyon ng pagkapari; at pinagsasama ni Pio X ang mga repormang Eukaristiko, biblikal, musikal, at kanonikal kalakip ang pagmamalasakit sa mga dukha. Pinag-iisa ng mga haring tulad nina Luis IX, Esteban ng Hungary, Oswaldo, at Wenceslao ang pamamahala sa Kristiyanong pananagutan, samantalang pinagdurugtong nina Buenaventura, Bernardo ng Clairvaux, at Pedro Fabro ang iskolarsip, diplomasya, reporma, at ebanghelisasyon.

Kabilang sa paulit-ulit na mga salaysay ng pagkamartir ang mga recusant na Ingles, ang mga Martir ng Gorkum, mga saksing Tsino at Indo-Tsino, mga Heswita sa India at New France, ang mga Pransiskano ng Damasco, at mga biktima ng Rebolusyong Pranses. Paulit-ulit ding sinusubok ng koleksyon ang hayograpiya laban sa ebidensya: ang mga alamat hinggil kay Cristobal, ang Pitong Natutulog, Filomena, ang mga relikya ni Santiago sa Compostela, ang Lehyon ng Tebas, at iba pa ay ibinubukod mula sa tiyak na kasaysayan, samantalang ang debosyonal na kahalagahan ay maaaring manatili sa gitna ng kawalang-katiyakan. Ginagawang mga paaralan, ospital, kongregasyon, at tulong para sa mga dukha ng mga tagapagtatag tulad nina Anne Marie Javouhey, Maria De Mattias, Elizabeth Bichier des Ages, Jose de Calasanz, at Maria Magdalena Postel ang pag-ibig sa kapwa. Nananatiling sentral ang panloob na pagbabalik-loob, mula sa pagsisisi ni Vladimir at misyon ni Raimundo Lulio hanggang sa matiyagang katapatan ni Juana Francisca de Chantal. Sama-sama, inihaharap ng mga larawang ito ang kabanalan bilang aktibong paglilingkod at kontemplatibong disiplina, na pinatitibay ng lakas ng loob, kababaang-loob, historikal na pagkilatis, at pagtitiwala sa Diyos.