Isinasaligan ng Pandaigdigang Komisyong Teolohiko ang pag-asang Kristiyano sa muling pagkabuhay ni Kristo at tinatanggihan kapuwa ang sekular na takot sa ganap na paglalaho at ang “eskatolohiyang nakapaloob lamang sa mundong ito,” na naglilimita sa Kaharian ng Diyos sa pag-unlad na pampolitika. Inilalahad nito ang tradisyonal na pag-unawa sa kabilang-buhay na may dalawang yugto: nananatiling may malay ang kaluluwa matapos ang kamatayan at dumaranas ng pakikipag-isa kay Kristo, paglilinis, o pangwakas na pagkahiwalay, samantalang hinihintay ng katawan ang muling pagkabuhay sa wakas ng panahon. Laban sa mga teorya ng ganap na paglalaho, reinkarnasyon, o pagliligtas sa sarili, pinagtitibay ng Komisyon ang pagkakaisa at dignidad ng katawan at kaluluwa, ang pagiging minsanan ng buhay ng bawat tao sa lupa, ang kaligtasan bilang kaloob ng Diyos sa pamamagitan ni Kristo, at ang posibilidad na malayang tanggihan ang pakikipagkaibigan sa Diyos. Masakit ang kamatayan sapagkat pinaghihiwalay nito ang katawan at kaluluwa, ngunit ang “pagkamatay sa Panginoon” ay pakikibahagi sa Misteryo Paskuwal ni Kristo. Ipinahahayag ng mga kaugalian sa paglilibing, pananalangin para sa mga yumao, panawagan sa mga santo, at Eukaristiya ang pakikipag-isa ng mga buhay, ng mga yumao, at ng Simbahan sa langit. Inilalahad ang liturhiya matapos ang Ikalawang Konsilyo Vaticano bilang saksi sa eskatolohiyang ito ng mga kaluluwa at sa pagbabagong darating sa katawan sa kaluwalhatian ni Kristo.