Nagbibigay ang Paskuwa ng Lumang Tipan ng konteksto para maunawaan ang huling hapunan ni Hesus: ang paglaya ng Israel mula sa Ehipto, na minarkahan ng dugo ng isang kordero, ay nagiging panghabang-panahong alaala ng pag-iingat ng Diyos at ng kalayaang kaloob niya. Sa Silid sa Itaas, ginaganap at binabago ni Hesus ang pag-alalang ito sa pagtatatag ng Eukaristiya, pagpapatibay ng Bagong Tipan sa pamamagitan ng kanyang katawan at dugo, at pag-uutos sa mga alagad na ulitin ito bilang pag-alala sa kanya. Kaya ipinahahayag ng bawat pagdiriwang ng Eukaristiya ang haing mapagtubos ni Kristo bilang Kordero ng Diyos. Ipinakikita ng paghuhugas sa mga paa ng mga alagad na hindi maihihiwalay ang pakikiisang Eukaristiko sa mapagpakumbabang paglilingkod. Samakatuwid, ginugunita rin sa Huwebes Santo ang pag-aatas sa mga Apostol na ipagdiwang ang Eukaristiya at paglingkuran ang Simbahan, at nananawagan ito sa mga mananampalataya na isabuhay ang pag-ibig ni Kristo habang hinihintay ang kanyang muling pagdating.