Ter gelegenheid van de zaligverklaring van Frédéric Ozanam tijdens de Wereldjongerendagen in Parijs reflecteert Paus Johannes Paulus II op de barmhartige Samaritaan en identificeert hij ieder mens in nood als een naaste, ongeacht achtergrond of status. Christelijke liefde moet actief, medelevend en concreet zijn. Aangezien God de mensheid eerst heeft liefgehad door zijn Zoon te zenden, wordt naastenliefde het fundament van het christelijk leven en een middel om in God te blijven en Hem te kennen. De Paus herinnert aan de leiding van zuster Rosalie Rendu en moedigt de Sint-Vincentiusvereniging en de vincentiaanse familie aan om de armen te blijven dienen ter ere van Christus. Het voorbeeld van Ozanam toont aan dat geloof praktische hulp vereist en niet alleen woorden. Op twintigjarige leeftijd richtte hij de conferenties van Sint-Vincentius a Paulo op, wier missie zich wereldwijd verspreidde, en beschouwde hij de armen als "meesters" en heilige beelden van Christus. Hij verbond naastenliefde met gerechtigheid en sociale hervorming door de oorzaken van armoede aan te pakken, waarmee hij vooruitliep op de moderne sociale leer van de Kerk. Als leek, professor en intellectueel verdedigde hij de waarheid en de menselijke waardigheid, terwijl hij tegenstanders met respect benaderde en jongeren vormde. Erkend als een authentieke weg naar heiligheid, wordt Ozanam in het bijzonder aan leken, academici en jongeren aangeboden als een voorbeeld van moedig geloof, nederige dienstbaarheid, het delen van middelen, sociale verantwoordelijkheid en het onderscheiden van de eigen roeping.