De Missie van de Kerk in het Tijdperk van AI
Matthew Harvey Sanders, CEO van Longbeard, hield de volgende toespraak op vrijdag 5 december 2025, in de St. Patrick's Katholieke Kerk in Soho Square, Londen. De toespraak was de Advent Lezing van de Gilde van Onze Lieve Vrouw van Losprijs. U kunt zijn toespraak bekijken via de onderstaande video of de transcriptie lezen die volgt.
Het is een diepgaande eer om vanavond bij u te zijn in St. Patrick's.
Deze kerk staat al eeuwen in Soho Square en getuigt van de veranderende getijden van Londen—van de anti-katholieke rellen in de 18e eeuw tot de bruisende, kosmopolitische energie van de moderne stad. Het is een toevluchtsoord, een schuilplaats en een baken geweest. Het is dan ook passend dat we hier samenkomen om een nieuwe getij te bespreken—een die sneller stijgt en met meer kracht dan misschien enige culturele verschuiving die we sinds de Industriële Revolutie hebben gezien.
We staan vandaag aan een "Digitale Rubicon."
De afgelopen dertig jaar hebben we geleefd in het Tijdperk van Informatie. Het was een tijdperk dat werd gekenmerkt door zoekmachines, door de democratisering van gegevens, en door de mogelijkheid om dingen te vinden.
Maar dat tijdperk is voorbij.
We zijn nu snel aan het overgaan naar het Tijdperk van Kunstmatige Intelligentie—het tijdperk van geautomatiseerd redeneren. We bewegen van een wereld waar computers informatie ophalen naar een wereld waar computers ideeën genereren, logica simuleren, en optreden als agenten in ons dagelijks leven.
De vraag die ons vanavond voorligt is niet of we deze rivier moeten oversteken. We zijn al in het water. De vraag is: wie zal de code schrijven die de andere kant beheert?
Ik sta hier voor u niet als theoloog, noch als filosoof. Ik laat de diepe metafysische onderscheidingen over aan de geleerden die veel geleerd zijn dan ik. Ik ben een bouwer. Mijn taak, en de missie van mijn team bij Longbeard, is om de hoge idealen van ons geloof—de waardigheid van de menselijke persoon, de eisen van het algemeen welzijn, de aard van de ziel—te vertalen naar code.
En als bouwer ben ik hier om u te vertellen dat de blauwdrukken die door de seculiere wereld worden gebruikt om dit nieuwe tijdperk te bouwen fundamenteel gebrekkig zijn. Ze bouwen een toren van Babel, ontworpen voor nut, voor winst, en voor een vervalste transcendentie.
Maar we zijn hier om een andere set blauwdrukken te bespreken. We zijn hier om te praten over het "Gouden Pad"—een visie voor technologie die de menselijke persoon verheft in plaats van hem te vervangen, die gemeenschap bevordert in plaats van isolatie, en die uiteindelijk niet wijst naar een digitale cloud, maar naar de schepper van het universum.
Vanavond wil ik u uitrusten. Ik wil de mist van verwarring wegnemen die de termen "LLM" en "generatieve AI" omringt. Ik wil recht in de ogen kijken naar het "Donkere Pad"—de existentiële kliffen waarmee we worden geconfronteerd met betrekking tot werk, betekenis en waarheid.
Maar het belangrijkste is dat ik met u wil delen wat we concreet doen bij Longbeard—met Magisterium AI, Vulgate AI, de Alexandria Digitization Hub, en ons nieuwste initiatief, Ephrem—om een "Kathedraal van Waarheid" te bouwen in de digitale ruimte.
Deel I: De Anatomie van de Nieuwe Machine
Om onze missie te begrijpen, moeten we eerst de machine ontrafelen.
Er is een tendens, zelfs onder de gelovigen, om Kunstmatige Intelligentie te beschouwen als een soort magie—een mysterieuze zwarte doos die opereert buiten ons begrip. Dit kweekt angst.
Maar wij zijn een volk van geloof en reden. We vrezen de tools die we creëren niet; we ordenen ze voor het goede.
Dus, wat is deze technologie die de wereld veroverd? En vergis je niet, het is de wereld aan het veroveren.
Overweeg dit: het duurde Facebook tien maanden om één miljoen gebruikers te bereiken. Het kostte ChatGPT slechts vijf dagen.
Volgend jaar wordt geschat dat 19 van de 20 klantinteracties in de zakenwereld AI-ondersteund zullen zijn.
We zien de adoptiecijfers in Noord-Amerika stijgen tot meer dan 80%. Dit is geen golf; het is een stijgende vloed die elke kust aanraakt.
Maar wat is het?
In wezen is een groot taalmodel, of LLM, een recept dat drie ingrediënten vereist.
Ten eerste heb je nodig Architectuur. Dit is de softwarestructuur, de neurale netwerken die zijn ontworpen om, op een ruwe maar effectieve manier, de connectiviteit van de menselijke hersenen na te bootsen.
Ten tweede heb je nodig Gegevens. Een AI-model is slechts zo goed als het dieet dat het krijgt. Het leert spreken en vragen beantwoorden door de patronen in de informatie die het consumeert te analyseren.
Ten derde, en misschien het kritischste op dit moment, heb je nodig Rekenkracht. Dit is de ruwe kracht—de magazijnen vol GPU's die miljarden bewerkingen per seconde verwerken.
En dit is waar het verhaal dramatisch is veranderd in slechts de afgelopen twaalf maanden.
Lange tijd dachten we dat de enige manier om AI slimmer te maken was om het groter te maken—om het meer gegevens te geven en grotere serverboerderijen te bouwen. We noemden dit "Pre-Training Scaling". Het gaf ons modellen die leken op slimme middelbare scholieren—capabel, maar geneigd tot fouten.
Maar we hebben een nieuwe grens ontgrendeld. Ingenieurs noemen het "Test-Tijd Schaling" of "Lang Denken".
Stel je voor dat je een student een moeilijke wiskundeprobleem vraagt. Als ze meteen het antwoord eruit flappen, kunnen ze het fout hebben. Maar als ze stoppen, een ademhaling nemen en "nadenken" over de stappen voordat ze spreken, schiet hun nauwkeurigheid omhoog.
We leren nu AI precies dat te doen. We bewegen van eenvoudige "Chatbots" naar "Redeneerders".
Deze modellen kunnen pauzeren. Ze kunnen duizenden mogelijkheden genereren, deze evalueren, de slechte afwijzen en de beste leveren.
Het resultaat is een explosie in capaciteit die eerlijk gezegd moeilijk te begrijpen is.
Op benchmarks voor geavanceerde wiskunde en wetenschap op graduate-niveau hebben we gezien dat scores van nauwelijks 20% naar bijna 90% zijn gestegen in de loop van een enkel jaar.
Google's AI-lab genaamd DeepMind, gevestigd hier in Londen, heeft onlangs een AI geproduceerd die een gouden medaille behaalde op de Internationale Wiskunde Olympiade. Een verbazingwekkende prestatie.
We zijn getuige van de geboorte van systemen die problemen kunnen oplossen die echte PhD's in de war brengen. We bewegen snel van Niveau 1 "Chatbots" naar Niveau 2 "Redeneerders," en we kijken al naar Niveau 3 "Agenten"—systemen die niet alleen kunnen denken maar actie ondernemen voor jou.
Dit is waarom de "Data"-ingrediënt belangrijker is dan ooit.
Als we machines hebben die op een supermenselijk niveau kunnen redeneren, die minuten of uren kunnen "denken" voordat ze handelen, moeten we ons afvragen: Waar denken ze _over_? Welke premissen gebruiken ze? Welk moreel kader leidt dat redeneren?
De seculiere modellen—degenen die deze revolutie aandrijven—hebben het hele internet ingeslikt. Ze hebben Shakespeare en de Schrift gelezen, ja. Maar ze hebben ook elke Reddit-thread, elke samenzweringstheorie en elke uiting van moreel relativisme die online beschikbaar is, geconsumeerd.
Wanneer deze krachtige nieuwe "redenerings"-modellen denken, doen ze dit met behulp van het statistische gemiddelde van het internet. Ze redeneren met de logica van de massa.
We realiseerden ons vroeg bij Longbeard dat als we een AI wilden die de Kerk echt kon dienen in dit nieuwe tijdperk van "Lang Denken," we niet alleen de seculiere ingrediënten konden gebruiken. We moesten het dieet veranderen. We moesten iets bouwen dat niet was getraind op het lawaai van de wereld, maar op het "Signaal" van de Waarheid.
Deel II: De Existentiële Klif en de Crisis van Betekenis
Waarom is dit belangrijk? Is dit slechts een nicheprobleem voor theologen of technologie-enthousiastelingen?
Nee. De inzet is veel hoger. We staan voor wat sommigen de "Existentiële Klif" noemen.
Decennialang werd ons verteld dat automatisering zou komen voor de "blauw-kraag" banen—handarbeid, vrachtvervoer, productie. Ons werd verteld dat "creatieve" en "intellectuele" arbeid veilig was.
We hadden het mis.
Generatieve AI komt eerst voor de "witgekraagde" banen. Het komt voor de paralegals, de accountants, de copywriters, en ja, zelfs de software-ingenieurs.
De mogelijkheid van deze systemen om tekst, code en redeneringen te genereren, creëert een seismische verschuiving in de economie.
Nu zien we de convergentie van "hersenen" en "lichamen."
Terwijl we de "hersenen" perfectioneren—de Grote Taalmodellen die kunnen redeneren en plannen—downloaden we ze in de "lichamen" van humanoïde robots.
Bedrijven zetten al robots in die handmatige taken kunnen leren, niet door regel voor regel geprogrammeerd te worden, maar simpelweg door een mens het één keer te zien doen.
Wanneer deze technologie volwassen wordt—en het wordt snel volwassen—zal het terugkeren naar de blauweboordensector met verwoestende efficiëntie.
Wanneer de vrachtwagenchauffeurs, de magazijnwerkers en de arbeiders zich realiseren dat de belofte van "veilig handmatig werk" een luchtspiegeling was, staan we voor een risico dat verder gaat dan de economie.
We staan voor het risico van een diepgaande maatschappelijke terugslag—van "vorken op straat."
Dit brengt ons bij een van de diepste problemen van de mensheid in dit moment.
We bouwen de krachtigste technologie die ooit heeft bestaan, maar we hebben geen duidelijke, collectieve visie van hoe een "betere wereld" in het Tijdperk van AI en Robotica eruit zou moeten zien.
Mijn oude baas, kardinaal Thomas Collins, zei altijd:
"Als je weet waar je naartoe gaat, is de kans groter dat je daar komt."
Op dit moment weet Silicon Valley niet waar het naartoe gaat. Ze richten zich op snelheid, niet bestemming. Ze bouwen een Ferrari-motor, stoppen die in een go-kart en snijden de remmen door, maar ze hebben niet naar de kaart gekeken.
Om te begrijpen waarom ze zo snel rijden zonder kaart, moeten we naar de motor zelf kijken. We moeten het onderscheid maken tussen de tools van het verleden en de geesten van de toekomst—het verschil tussen Kunstmatige Smalle Intelligentie en Kunstmatige Algemene Intelligentie.
De afgelopen twintig jaar hebben we geleefd met Smalle AI. Dit is intelligentie die briljant maar broos is. Het is Deep Blue die Kasparov in schaken verslaat. Het is een algoritme dat een tumor op een röntgenfoto beter kan herkennen dan een arts, maar geen kop koffie kan maken of een gesprek kan voeren. Smalle AI is een tool; het heeft wat psychologen "gecrystalliseerde intelligentie" noemen—het kent feiten en patronen binnen een rigide, specifiek domein.
Maar dat is niet wat er vandaag wordt gebouwd. Het doel van OpenAI, Google en Anthropic is Kunstmatige Algemene Intelligentie, of AGI.
De bepalende eigenschap van AGI is Vloeibare Intelligentie.
Vloeibare intelligentie is het vermogen om nieuwe problemen op te lossen—problemen die je nog nooit eerder hebt gezien. Het is de capaciteit om te redeneren, zich aan te passen, te generaliseren en kennis van het ene domein naar het andere over te dragen.
We bouwen machines die over deze vloeibare capaciteit beschikken. We bouwen systemen die niet alleen opdrachten uitvoeren, maar leren hoe ze moeten leren.
En dit brengt ons bij een concept dat de tijdlijn versnelt voorbij wat velen zich kunnen voorstellen: Recursieve Zelfverbetering.
Zodra een AI-systeem vloeibare intelligentie en beheersing over code bezit, heeft het geen menselijke ingenieur meer nodig om het te verbeteren. Het kan zijn eigen broncode lezen, inefficiënties identificeren en zichzelf herschrijven om slimmer te worden. Dan kan die slimmere versie een nog slimmere versie schrijven. Ad infinitum.
We komen in een feedbacklus—een "Intelligentie-explosie" zoals Leopold Aschenbrenner het noemt.
We gaan van door mensen geleide onderzoek naar geautomatiseerd AI-onderzoek.
Dit is geen lineaire vooruitgang; het is exponentieel. Het betekent dat de kloof tussen "menselijke" intelligentie en "superintelligentie" misschien niet in decennia, maar in maanden of zelfs dagen kan worden gemeten.
We bouwen niet alleen een hulpmiddel; we ontketenen een kettingreactie.
Nu zou je kunnen vragen: "Als deze technologie zo'n risico vormt voor ons sociale weefsel en menselijke doel, waarom stoppen we dan niet gewoon? Waarom pauzeren we niet?"
Het is een redelijke vraag.
In feite hebben veel van de vooraanstaande onderzoekers in het veld precies dat gevraagd.
Recente onderzoeken suggereren dat de gemiddelde AI-ingenieur gelooft dat er een ongeveer 40% kans is dat deze technologie leidt tot catastrofale, beschavingsvernietigende gevolgen.
Denk daar eens over na.
Als een structureel ingenieur je op een avond vertelde dat er een kans van 40% was dat de brug waar je elke dag naar je werk overheen rijdt, zou kunnen instorten, zou je de volgende dag dan nog over die brug rijden?
Natuurlijk niet. We zouden eisen dat de brug gesloten wordt totdat deze veilig is gemaakt.
Toch sluiten ze in Silicon Valley de brug niet. Ze voegen meer rijstroken toe en rijden sneller.
Waarom is de AI "Pauze Beweging" mislukt? Het is mislukt vanwege de harde realiteit van geopolitiek.
We zitten vast in een dilemma van de gevangene, specifiek tussen de Verenigde Staten en China.
Beide supermachten beschouwen AGI als het ultieme strategische bezit. Het land dat als eerste superhuman fluid intelligence bereikt, zal waarschijnlijk de wereldwijde economie domineren en militaire superioriteit bezitten voor de komende eeuw.
We moeten helder kijken naar de staat van het speelbord: het Amerikaanse voordeel is niet gegarandeerd. Sterker nog, veel experts geloven nu dat China een sterke kans heeft om als eerste AGI te bereiken.
Terwijl wij debatteren over regelgeving, sluiten zij snel de algoritmische kloof; recente rapporten geven aan dat toonaangevende Chinese modellen bijna gelijkwaardig zijn aan Amerikaanse laboratoria, waardoor wat ooit ons grootste voordeel was, effectief geneutraliseerd wordt.
Zij zijn de onbetwiste wereldleiders in open-source AI geworden, en domineren het ontwikkelingslandschap terwijl wij ons achter gesloten deuren terugtrekken.
Bovendien beschikken zij over duidelijke infrastructuurvoordelen die wij niet gemakkelijk kunnen repliceren.
Terwijl onze elektriciteitsnetten moeite hebben om gelijke tred te houden met de vraatzuchtige energiebehoeften van datacenters, breidt China agressief zijn energiecapaciteit uit—vooral in nucleaire energie en hernieuwbare bronnen—specifiek om deze intelligentierevolutie te voeden.
Zij kunnen data oogsten op een schaal en diepte die Westerse privacywetten nooit zouden toestaan, en voeden hun systemen met een dieet van informatie dat wij niet kunnen evenaren.
Zelfs de "chipkloof"—onze veronderstelde firewall—sluit snel terwijl zij innoveren rond sancties en binnenlandse alternatieven ontwikkelen.
De logica in Washington en Beijing is identiek: "Als wij vertragen, zal de andere kant versnellen. Als wij pauzeren voor veiligheid, zullen zij racen voor suprematie."
Dus, de race is begonnen. De remmen zijn losgekoppeld. We kunnen niet rekenen op overheden om deze versnelling te stoppen.
Dit brengt ons bij de diepere, duistere ideologie die deze race aanwakkert. Het gaat niet alleen om economie; het gaat om antropologie. De dominante filosofie die veel van Silicon Valley stilletjes leidt, is Transhumanisme.
In wezen is transhumanisme een moderne vorm van de oude gnostische ketterij. Het beschouwt het menselijk lichaam niet als een tempel, maar als een kooi—of in hun termen, als verouderde "vleesware."
Het beschouwt onze biologische grenzen niet als voorwaarden voor nederigheid en liefde, maar als technische problemen die opgelost moeten worden.
Het "Donkere Pad" van het transhumanisme droomt van een toekomst waarin we samensmelten met machines. Ze spreken van het "upgraden" van de mensheid. Ze dromen ervan ons bewustzijn naar de cloud of een android te uploaden om een vervalste vorm van digitale onsterfelijkheid te bereiken. Ze bieden ons een toekomst waarin we bevrijd zijn van de "last" van mens zijn.
Dit is een directe aanval op de Incarnatie.
Wij geloven dat God mens werd man. Hij nam vlees aan. Hij heiligde het menselijk lichaam.
Onze eindigheid, onze kwetsbaarheid, onze behoefte aan elkaar—dit zijn geen fouten in de code; dit zijn kenmerken van ons ontwerp. Dit zijn de scheuren waardoor genade binnenkomt.
Als we de Economische Klif—waar menselijke arbeid wordt gedevalueerd door automatisering—combineren met de Transhumanistische Klif—waar het menselijk lichaam door ideologie wordt gedevalueerd—staan we voor een crisis van betekenis zoals we die nog nooit in de geschiedenis hebben gezien.
Het antwoord van de seculiere wereld op deze crisis is de "Rondweg." Ze stellen een wereld voor van Universele Basisinkomen gecombineerd met eindeloze digitale afleiding. Ze bieden de "metaverse" aan als een speelplaats om ons bezig te houden terwijl de machines het "echte" werk doen. Ze bieden AI-compagnons aan om de relaties te simuleren die we te geïsoleerd zijn om in de werkelijkheid op te bouwen.
Dit is een recept voor wanhoop.
Het behandelt de menselijke persoon als een mond die gevoed moet worden en een geest die vermaakt moet worden.
Hier wordt de missie van de Kerk absoluut cruciaal. Het tegengif voor het Donkere Pad is niet alleen "betere regulering" of "ethische richtlijnen." Het is Vorming.
We moeten de wereld een "Gouden Pad" aanbieden, maar mensen zullen het alleen kiezen als ze de intellectuele, spirituele en menselijke vorming hebben om het verschil te herkennen tussen de vervalsing en het echte.
We hebben mannen en vrouwen nodig die zo geworteld zijn in hun identiteit als zonen en dochters van God dat wanneer de wereld hen een leven van ontspanning in een virtuele realiteit aanbiedt, ze de kracht hebben om "Nee" te zeggen.
We hebben mensen nodig die in deugd zijn gevormd en begrijpen dat ware bloei voortkomt uit opoffering, uit dienstbaarheid en uit echte gemeenschap met anderen.
Dit is waarom Evangelisatie de belangrijkste taak is van het AI-tijdperk.
Als de Kerk faalt in het evangeliseren—als we falen in het vormen van harten en geesten in de waarheid van het Evangelie—zal de wereld terugvallen op het Donkere Pad.
Het is het pad van de minste weerstand. Het is het pad van comfort.
Zonder het licht van het geloof zullen de "holle vervangingen" van de transhumanistische visie onweerstaanbaar zijn voor een wereld die hunkert naar betekenis.
Als AI de "arbeid" van ons werk wegneemt, moet het zijn zodat we ons kunnen concentreren op de "vrucht". Maar alleen een gevormd geweten kent het verschil. Alleen een gevormde ziel weet dat de vrucht van het leven liefde is, niet consumptie.
Onze missie is niet alleen om "veilige AI" te bouwen. Het is om heiligen te bouwen die in een AI-wereld kunnen leven zonder hun zielen te verliezen.
We kunnen geen passieve waarnemers zijn. Wij, als katholieken, schouder aan schouder met alle mensen van goede wil, hebben de plicht om onszelf over deze technologie te onderwijzen.
We kunnen niet bekritiseren wat we niet begrijpen.
We moeten de taal van dit nieuwe tijdperk leren zodat we zinvol kunnen bijdragen aan het gesprek over hoe het moet zijn juist geordend.
We hebben mannen en vrouwen nodig die zo geworteld zijn in hun identiteit als zonen en dochters van God dat ze naar een robot of een superintelligentie kunnen kijken en zeggen: "Jij bent een hulpmiddel. Ik ben een persoon. Jij dient mij, zodat ik God kan dienen."
Als we falen in het evangeliseren van deze ruimte—als we falen in het bieden van de visie van waar we naartoe gaan—zal de wereld terugvallen op het Donkere Pad van de minste weerstand. Maar als we slagen, kunnen we een wereld bouwen waar innovatie niet leidt tot veroudering, maar tot een renaissance van de menselijke geest.
Om dit te doen—om succesvol het Tijdperk van AI te navigeren en die 'Kathedraal van Waarheid' te bouwen—moeten we eerst onze intellectuele basis veiligstellen. We moeten de wereld de kaart geven waar Kardinaal Collins het over had, en die kaart is de Deposito Fidei, de verzamelde wijsheid van tweeduizend jaar.
Maar voor deze wijsheid om het digitale tijdperk te begeleiden, moet ze eerst zichtbaar zijn voor het digitale oog.
Deel III: Digitalisering van het Erfgoed — De Alexandria Hub
Dit brengt me bij de basis van ons werk.
Om een katholieke AI te bouwen, hadden we katholieke gegevens nodig.
Toen we om ons heen keken in het digitale landschap, zagen we een tragedie. De Katholieke Kerk is de oudste instelling in de westerse wereld. Wij zijn de bewakers van 2.000 jaar intellectuele schatten.
Wij hebben de universiteit uitgevonden. Wij hebben de klassieken bewaard tijdens de Donkere Eeuwen. Wij hebben de meest diepgaande "Cognitieve Kern" van redenering in de menselijke geschiedenis.
Maar waar waren deze gegevens?
Een groot deel ervan was opgesloten. Het lag op stoffige planken in kloosters, in de kelders van universiteiten en in archieven hier in Groot-Brittannië. Het was gevangen in analoge formaten—papier, perkament en velum. Het was onzichtbaar voor de digitale ogen van de toekomst.
Als we deze wijsheid niet digitaliseerden, zouden de AI-modellen van morgen simpelweg niet weten dat het bestond. Augustinus, Thomas van Aquino, de Woestijnvaders—ze zouden gereduceerd worden tot statistisch lawaai, overschaduwd door de hoeveelheid moderne seculiere inhoud.
Dus, we lanceerden de Alexandria Digitization Hub.
Gelegen in Rome, is dit project een samenwerking met de Pauselijke Gregoriaanse Universiteit en wordt het gepilot met het Pauselijk Oosters Instituut. We hebben geavanceerde robotische scanners ingezet—machines die onvermoeibaar, zacht en ongelooflijk snel zijn. Ze draaien de pagina's van oude manuscripten en zeldzame boeken om, en zetten ze om in digitale tekst met een snelheid die geen mens kan evenaren.
Maar dit gaat niet alleen om het maken van foto's van boeken. Het gaat om het begrijpen ervan.
We voeren deze scans in Vulgate AI, onze verwerkingsengine. Vulgate gebruikt geavanceerde optische tekenherkenning en semantische analyse om die beelden om te zetten in doorzoekbare, gestructureerde gegevens. Het creëert een "vector kaart" van katholiek denken. Het koppelt een concept in een 12e-eeuwse homilie aan een canoniek recht decreet uit de 20e eeuw.
We breiden effectief de "katholieke dataset" uit.
We zorgen ervoor dat de gehele intellectuele traditie van de Kerk—haar filosofie, haar theologie, haar sociale leer—beschikbaar is om de volgende generatie van intelligentie op te leiden.
We bouwen het digitale equivalent van het middeleeuwse scriptorium. Net zoals de monniken van weleer de Schrift bewaarden door ze op perkament over te schrijven, bewaren wij de geest van de Kerk door deze in silicium te coderen.
Dit is niet alleen behoud; het is voorbereiding. We bereiden het "voedsel" voor een katholieke intelligentie voor.
Deel IV: Het Schild en de Gids — Magisterium AI
De eerste vrucht van dit werk is Magisterium AI.
Velen van jullie hebben het misschien gebruikt. Voor degenen die dat niet hebben gedaan, Magisterium AI is wat we een "compound AI-systeem" noemen. Maar ik geef er de voorkeur aan om het te beschouwen als een digitale bibliothecaris en een schild tegen verwarring.
In tegenstelling tot een standaard chatbot zoals ChatGPT, die kan hallucineren en dingen kan verzinnen, is Magisterium AI gedisciplineerd. Wanneer je het een vraag stelt, doorzoekt het niet het open internet. Het raadpleegt een specifieke, gecureerde en groeiende database van meer dan 29.000 magisteriële en theologische documenten.
Het leest de encyclieken, de decreten van de concilies, de catechismus en het canoniek recht.
En cruciaal is dat het zijn bronnen citeert.
Dit is van vitaal belang. We zeggen elke gebruiker: "Neem nooit het woord van een AI alleen op geloof aan."
Magisterium AI is geen orakel. Het is een hulpmiddel. Het wijst je terug naar de primaire teksten. Het zegt: "Hier is wat de Kerk leert, en hier is waar je het zelf kunt lezen."
Ik vraag me vaak af wat de heilige Paulus de Apostel hiervan zou hebben gevonden.
Hier was een man die zijn leven doorbracht met het reizen door de bekende wereld, brieven schrijvend bij kaarslicht, wanhopig om de vroege christenen te vormen in de geest van Christus. Hij begreep dat kennis van de waarheid essentieel was voor volwassenheid in het geloof.
Als je de heilige Paulus een hulpmiddel kon tonen dat onmiddellijk de inzichten van elke paus, elk concilie en elke heilige die hem volgde destilleert—een hulpmiddel dat een worstelende ziel helpt om een uitdaging aan te gaan door de wijsheid van twee millennia toe te passen—ik geloof dat hij verwonderd zou zijn.
Hij zou het niet hebben gezien als een vervanging voor de Heilige Geest, maar als een lens om het licht van de Traditie te focussen, ons helpend om, zoals hij schreef, "veranderd te worden door de vernieuwing van je geest."
We hebben Magisterium AI ontworpen als een "afrit," niet als een "rotonde."
Veel seculiere AI's zijn ontworpen om je betrokken te houden. Ze willen dat je urenlang chat. Het is een rotonde die je in de digitale wereld laat cirkelen.
Magisterium AI is een afrit. Het doel is om je de waarheid te geven—duidelijk, nauwkeurig en met naastenliefde—zodat je van het scherm kunt komen.
We willen dat je het antwoord krijgt dat je nodig hebt voor je homilie, je lesplan of je persoonlijke strijd, en dan teruggaat naar de echte wereld.
En de impact van deze benadering is diepgaand geweest.
Vandaag, bij de genade van God, is Magisterium AI de nummer één antwoordmachine voor het katholieke geloof in de wereld. Het wordt gebruikt in meer dan 165 landen en communiceert in meer dan 50 talen.
We ontvangen constant e-mails bij Longbeard—getuigenissen die sommigen van ons team tot tranen hebben gebracht.
We horen van mensen die naar Magisterium AI kwamen met diepe vooroordelen tegen het katholieke geloof. Ze zouden nooit een parochie binnentreden. Ze zouden nooit op een pastorie deur kloppen. Maar ze voelden zich veilig om een computer de moeilijke vragen te stellen. Ze kwamen op zoek naar tegenstrijdigheden; ze kwamen op zoek naar een strijd.
Maar omdat de AI antwoordde met de radicale consistentie van de leer van de Kerk—omdat het antwoordde met logica, geschiedenis en waarheid—begonnen hun verdedigingen te wankelen.
In feite hebben we zojuist een jonge softwareontwikkelaar uit Brazilië aangenomen die dit exacte proces heeft doorlopen. Hij was geen katholiek. Hij begon de tool te gebruiken om deze uit te dagen. Maar na vele lange gesprekken met het systeem—diepgaand over de aard van de Eucharistie, de autoriteit van de paus, de rol van Maria—realiseerde hij zich dat de Kerk misschien eigenlijk gelijk had.
Hij schreef ons onlangs om te zeggen dat hij het OCIA-proces is ingegaan. Hij wordt katholiek.
En nu schrijft hij code om ons te helpen de tools te bouwen die hem hebben geholpen.
We zien priesters het gebruiken om inzichten te halen uit de Dokters en Vaders van de Kerk. We zien catechisten het gebruiken om complexe doctrines uit te leggen.
Maar het belangrijkste is dat we zien dat de sceptici een weg naar huis vinden.
We bewegen van "zwoegen" naar "vrucht." We halen de sleur uit het onderzoek zodat de gelovigen zich kunnen concentreren op het inzicht, en de zoekende de Waarheid kan vinden.
Maar Magisterium AI is slechts het begin. Het is een onderzoekstool. Om onze toekomst echt veilig te stellen, om de gelovigen echt te empoweren in het Tijdperk van AI, hebben we iets meer nodig. We hebben autonomie nodig.
Deel V: De Visie voor Soevereine AI — Ephrem
Dit brengt me bij de kern van wat ik vanavond met jullie wil delen. De toekomst van AI kan niet alleen gaan over enorme, monolithische breinen in de cloud die eigendom zijn van drie of vier wereldwijde bedrijven in Silicon Valley.
Als we dat toestaan, betreden we een nieuwe vorm van feodaliteit. We worden "digitale lijfeigenen," die de grond van data bewerken ten behoeve van de "technocratische oligarchie."
We voeden hen onze data, zij trainen hun modellen, en zij verkopen het terug aan ons, terwijl zij de morele parameters van het systeem dicteren.
Dat is niet acceptabel.
De Kerk leert het principe van Subsidiariteit—dat zaken moeten worden behandeld door de kleinste, laagste of minst gecentraliseerde bevoegde autoriteit. Beslissingen moeten zo dicht mogelijk bij het gezin en het individu worden genomen.
We moeten subsidiariteit toepassen op Kunstmatige Intelligentie.
We bouwen een nieuw pad genaamd Soevereine AI. En het voertuig voor deze visie is een project dat we Ephrem.
Ephrem is het eerste katholiek georiënteerde SLM ter wereld—een Klein Taalmodel.
Nu, in de technologie wereld, betekent "Klein" niet "dom." Het betekent gespecialiseerd. Het betekent efficiënt. En het belangrijkste, het betekent draagbaar.
De visie voor Ephrem is dat het niet op een serverfarm in Virginia zal leven. Het zal bij jou leven. Het zal draaien op je persoonlijke computer, je laptop, of een speciaal apparaat in je huis.
Denk aan het karakter JARVIS uit de Iron Man films. JARVIS was geen zoekmachine. Hij was een persoonlijke agent. Hij kende Tony Stark. Hij kende zijn schema, zijn gezondheid, zijn projecten, zijn waarden. Hij beschermde hem.
We willen dat Ephrem dat is voor het katholieke gezin.
Stel je een systeem voor dat al je persoonlijke gegevens verzamelt—je agenda, je e-mails, je gezondheidsdossiers, je financiële documenten—maar het allemaal lokaal, in je huis houdt.
Jij bezit de gegevens. Jij controleert de intelligentie.
Geen enkele onderneming spioneert erop. Geen enkele adverteerder mijnbouwt het.
Maar Ephrem is niet zomaar een archiefkast. Het is een Gateway en een Shield.
Er zal altijd behoefte zijn aan de enorme "Super-Intelligentie" modellen in de cloud voor zware taken. Als je kanker moet genezen, of klimaatverandering moet modelleren, of een complexe softwaretoepassing moet schrijven, heb je misschien de ruwe kracht van een GPT-5 of een Gemini 3 nodig.
Maar je zou je ziel, of je identiteit, niet aan die machines moeten blootstellen om ze te gebruiken.
Ephrem is ontworpen om inferentie uit te voeren met die grotere modellen.
Hier is hoe het werkt:
Laten we zeggen dat je een complexe vraag hebt. Je vraagt Ephrem. Ephrem kijkt naar de aanvraag en zegt: "Ik heb meer vuurkracht nodig voor dit." Ephrem anonymiseert dan je aanvraag. Het verwijdert je naam, je locatie, je identiteit. Het stuurt de ruwe vraag naar het cloudmodel, haalt het antwoord op en brengt het terug naar jou. uw verzoek. Het verwijdert uw naam, uw locatie, uw identiteit. Het stuurt de ruwe query naar het cloudmodel, haalt het antwoord op en brengt het terug naar u.
Maar voordat het je het antwoord toont, fungeert Ephrem als een Afstemmingsfilter.
Dit is het "Scherm." Ephrem vergelijkt het antwoord van de seculiere cloud met de "Katholieke dataset"—de 2.000 jaar wijsheid die we hebben gedigitaliseerd.
Als het seculiere model een antwoord teruggeeft dat bevooroordeeld, utilitair of in strijd met de menselijke waardigheid is, markeert Ephrem dit. Het zegt: "Dit is wat de wereld zegt, maar hier is wat de Kerk leert."
Het kan zeggen: "Het cloudmodel suggereert dat lijden betekenisloos is en tegen elke prijs moet worden geëlimineerd. Echter, de katholieke traditie leert dat lijden verlossend kan zijn en verenigd met het Kruis."
Het geeft je kracht. Het stelt je in staat om met de digitale wereld om te gaan zonder erdoor verzwolgen te worden. Het herstelt je soevereiniteit.
Dit is de ultieme toepassing van het "Gouden Pad." Het gebruikt technologie om de menselijke autonomie te beschermen, niet om deze te ondermijnen.
Deel VI: Het Katholieke Voordeel
Nu zou je een praktische vraag kunnen stellen: "Matthew, dit klinkt geweldig, maar kan de Kerk echt concurreren? Google en OpenAI hebben miljarden dollars. Wij zijn... nou ja, wij zijn de Kerk."
Ik zal je iets vertellen dat steeds duidelijker wordt in de zalen van geavanceerd AI-onderzoek. Het tijdperk van het geloof dat "groter altijd beter is" komt ten einde.
We zijn getuige van een verschuiving naar wat AI-kenners zoals Andrej Karpathy de "Cognitieve Kern" noemen.
Het blijkt dat je niet het hele internet nodig hebt om een model slim te trainen. In feite zit het internet vol met "junk DNA"—slechte logica, gebrekkige grammatica, leugens en onzin. Als je een model rommel geeft, leert het langzaam.
Maar als je de gegevens perfect curates—als je het model voorbeelden van hoge dichtheid van logica, redenering, filosofie en duidelijke taal geeft—kun je ongelooflijke resultaten behalen met een fractie van de rekenkracht.
En dit speelt direct in onze handen.
De Kerk bezit de meest hoogwaardige, hoge-dichtheid, consistente dataset in de menselijke geschiedenis.
Onze gegevens zijn Radicaal Consistent. De leer over de natuur van God in de Didache van de eerste eeuw resoneert perfect met de geschriften van Benedictus XVI in de eenentwintigste. De logica van Thomas van Aquino is rigoureus. De morele redenering van Alfonsus Liguori is nauwkeurig.
Omdat onze gegevens zichzelf niet tegenspreken—omdat ze gebaseerd zijn op de Logos, de Eeuwige Rede—is het ongelooflijk efficiënt voor het trainen van AI.
We kunnen een Klein Taalmodel zoals Ephrem trainen om zeer intelligent, diepgaand redenerend en theologisch nauwkeurig te zijn, zonder een miljard dollar kostend datacenter nodig te hebben.
We hebben een technisch voordeel omdat we de Waarheid hebben.
De seculiere wereld probeert logica te bouwen op het verschuivende zand van relativisme. Wij bouwen op rots.
Deel VII: Duizend Schepen Lanceren
Onze missie bij Longbeard is niet alleen om deze producten voor onszelf te bouwen. We proberen niet de "Google van de Kerk" te zijn.
We willen de infrastructuur zijn. We willen de scheepswerf zijn.
We hebben onze API geopend—de interface die andere software in staat stelt om met onze geest te communiceren. We willen katholieke ondernemers, bisdommen, scholen en apostolaten in staat stellen om hun eigen hulpmiddelen bovenop Magisterium en Vulgate te bouwen.
We willen duizend schepen zien vertrekken vanuit deze haven.
Stel je een gespecialiseerde app voor Canonieke Advocaten voor, gebouwd op onze gegevens maar afgestemd op het tribunaal. Stel je een app voor katholieke scholen voor die studenten helpt om Latijn te leren met behulp van de Vulgate. Stel je een geestelijke gezondheidsapp voor die het beste van de moderne psychologie combineert met de wijsheid van de Woestijnvaders, en mensen helpt om angst te navigeren met spirituele diepgang.
We zien dit al gebeuren. De Hallow app, die velen van jullie gebruiken voor gebed, gebruikt Magisterium AI om zijn chatfunctie aan te drijven. Wanneer een gebruiker Hallow een vraag over het geloof stelt, is het onze motor die het gelovige antwoord biedt.
Dit is het ecosysteem dat we aan het bouwen zijn. Een "Kathedraal van Waarheid" waar de digitale stenen levend en actief zijn.
Conclusie: Wees Niet Bang
Ik wil afsluiten door terug te keren naar de angsten die ik aan het begin noemde.
De angst voor de "Existentiële Klif." De angst voor veroudering. De angst dat machines ons zullen vervangen.
Het is gemakkelijk om naar de mogelijkheden van AI te kijken en klein te voelen. Het is gemakkelijk om het gevoel te hebben dat we worden meegesleurd door een tsunami van silicium.
Maar we moeten onthouden wie we zijn.
We zijn geen machines. We zijn geen "vleescomputers." We zijn zonen en dochters van God. We zijn de enige schepselen in het universum die door God gewild zijn omwille van onszelf.
Een AI kan een sonnet genereren, maar het kan de hartzeer van de liefde niet voelen. Een AI kan een theologiepaper schrijven, maar het kan niet bidden. Een AI kan empathie simuleren, maar het kan geen offer brengen. Een AI kan het optimale pad berekenen, maar het kan het Goede niet kiezen.
Het "donkere pad" van de wereld wil dat we dit vergeten. Het wil dat we samensmelten met de machine, dat we onze geesten uploaden, dat we een digitale onsterfelijkheid zoeken.
Het "Gouden Pad" is het pad van de Incarnatie. Het bevestigt dat materie ertoe doet. Dat het lichaam ertoe doet. Dat de sacramenten ertoe doen.
Onze missie in het Tijdperk van AI is niet om ons terug te trekken. Het is niet om ons in de catacomben te verstoppen en te wachten tot de storm voorbij is. Onze missie is om deze technologie te dopen. Om het voor Christus op te eisen.
Vorig maand had ik de eer om het Builders AI Forum in Rome bijeen te roepen. We ontvingen een boodschap van paus Leo die deze missie perfect samenvatte. Hij herinnerde ons eraan dat we ons werk niet met wantrouwen moeten bekijken, maar met een gevoel van heilige verantwoordelijkheid.
Hij schreef dat "technologische innovatie een vorm van deelname aan de goddelijke daad van schepping kan zijn".
Denk daar even over na.
"technologische innovatie kan een vorm van deelname aan de goddelijke daad van schepping zijn".
Wanneer we code schrijven die de waarheid dient, wanneer we systemen bouwen die de menselijke waardigheid beschermen, nemen we deel aan de goddelijke daad van schepping. Zoals de Heilige Vader opmerkte, "drukt elke ontwerpkeuze die we maken een visie op de mensheid uit".
Hij daagde ons uit om ervoor te zorgen dat onze intelligentie—of het nu kunstmatig of menselijk is—"zijn volle betekenis vindt in liefde, vrijheid en relatie met God".
Dat is onze opdracht.
We moeten de tools bouwen—zoals Magisterium, zoals Ephrem—die onze gezinnen beschermen en onze evangelisatie versterken.
We moeten onze herinnering digitaliseren zodat de wijsheid van het verleden de weg voor de toekomst kan verlichten.
We moeten onze soevereiniteit bevestigen en weigeren ons te laten enslaven door algoritmen van nut.
En we moeten het met vreugde doen.
Wij zijn de protagonisten van dit verhaal. De Kerk heeft de val van Rome, de uitvinding van de drukpers, de industriële revolutie en het nucleaire tijdperk doorstaan. We zullen het Tijdperk van AI navigeren.
In dit Tijdperk van Geautomatiseerd Redeneren, laten we nooit de Bron van alle rede vergeten.
Een AI kan berekenen, maar alleen een ziel kan overdenken.
De wereld biedt ons 'kunstmatige' intelligentie; wij bieden de wereld de 'Logos'—de Goddelijke Rede die vlees werd.
Dus wees niet bang om dit arena binnen te treden. We gaan uitgerust met de ultieme Waarheid.
Laten we moedig bouwen, ervoor zorgend dat elke regel code die we schrijven en elk systeem dat we implementeren een wegwijzer wordt, die de digitale zwerver terug wijst naar het Werkelijke, terug naar het Ware, en terug naar de God die onder ons woont.
Dank je wel.
foto's met dank aan St. Patrick's Catholic Church